پراكنده شد جمع ياران كنون بيفكند پرچم نظامش ز بر به خواب است چشمان دشمن ولى ز اهل حرم خواب رفته ز سر تو جان برادر بدانى چه شد كه رفتى و رذلان به تو حملهور گمانم فتاد آسمان بر زمين فرو ريخت اندر زمين بحر و بر غمت را كنم من تحمل از آنك به دنبالت آيم دو ساعت ديگر [ رمز 75 ] يكى از شاهكارهاى نظامى ابى عبد اللَّه الحسين ( ع ) و اخلاص اصحاب وفادارش اين بود كه در آن غوغاى لشكر بسيار دشت كربلا ، تا آخرين كس از ياران حسين ( ع ) زنده بودند ، دست لشكر خونخوار كوفه به آن حضرت نرسيد و نتوانستند آسيبى به او برسانند با اينكه چنانچه خود آن حضرت در خطبهء شب عاشوراى خود بيان فرمود ، مقصود اصلى اين لشكر خونخوار گرفتارى يا كشتن خود امام مظلوم بود و هر چه زودتر مىتوانستند او را گرفتار كنند يا بكشند ، بر آنها آسانتر مىگذشت و تلفات آنها كمتر بود ولى تا اصحاب وفادار او جان به تن داشتند ، خود
نفس المهموم ( در كربلا چه گذشت ) ( فارسي ) — صفحة 435
مساهمون: الشيخ عباس القمي
ص٤٣٥