موضوع توجه است اين است كه چگونه و از چه كسانى اين مطلب دريافت شده است تا تدوين شده و به صورت تاريخ درآمده ، البته جامعهء عرب از زمان قديم توجه خاصى به ضبط حوادث و پيشآمدهاى ميدان جنگ داشتند و مخصوصاً راجع به مردم شجاع و حركات و رجزها و اشعار آنها را ضبط مىكردند ، زيرا تنها وسيلهء تربيت جنگى آنها به شمار مىرفت و در دورهء اسلام هم نويسندگان زبردستى بوجود آمدند كه برخى از آنها در ميدانهاى جنگ واقعهنگار و خبرنگار بودند ، در ميدان كربلا مخصوصاً حميد بن مسلم اين سمت را داشته و بعلاوه چون جمع بسيارى حضور داشتند خصوصيات وقايع و اشعار و رجزها را ضبط كرده و براى ديگران نقل كردهاند و در آن تاريخ به حد شيوع زبان به زبان مىگشته تا در كتب تواريخ وارد شده و اختلافى كه بوجود آمده به اعتبار ضبط مورّخان است كه به بعضى منابع دسترسى داشته و يا اخبار معينى را معتبر دانسته و يا به اعتبار اختلاف در مذهب و مرام از افرادى خبر گرفته و از افراد ديگرى اخذ نكردهاند .
( 1 ) سپس وهب بن عبد اللَّه بن حباب كلبى به ميدان رفت ، مادرش روز عاشورا با او بود ، گفت : اى پسرم برخيز و زادهء دختر رسول خدا ( ص ) را يارى كن ، گفت : به چشم ، كوتاهى نكنم ، به ميدان رفت مىسرود :
گر نشناسيد من ابن كلبم * زود ببينيد من و هم ضربم