تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دارو مسئله پزشكى قرن ( فارسى ) — صفحة 238

مساهمون:

ص٢٣٨
2 ) رژيم غذايى همراه با مقدارى ثابت تولبوتاميد ( 5 / 1 گرم در روز ) 3 ) رژيم غذايى با مقدارى ثابت انسولين ( 12 - 15 واحد انسولين با جذب بطى ) 4 ) رژيم غذايى همراه با مقدار متغير انسولين براى اصلاح ازدياد قند خون ( هيپرگلسيمى ) . پىگيرى حال اين بيماران بطور متوسط 5 / 6 سال به طول انجاميد و نتايج زير به دست آمد : 1 ) رژيم غذايى همراه با تولبوتاميد ( از نظر اميد بزندگى ) بر رژيم غذايى ( به تنهايى ) هيچ‌گونه امتياز ندارد . 2 ) مرگ در اثر بيماريهاى قلب و عروق در بيمارانى كه تولبوتاميد به مصرف رسانده بودند خيلى بيشتر از بيمارانى بود كه پلاسبو استعمال كرده بودند . تجربه در عهد قديم - اكنون يك تجربه طبى قبل از كلودبرنارد : جيمس ليند « 93 » ، پزشك بحريهء سلطنتى انگلستان در سال 1747 ، در كشتى ساليسبورى « 94 » كه آن موقع در درياى مانش رفت و آمد مىكرد ، يك سلسله آزمايشهاى بالينى به عمل آورد و ثابت كرد كه آب مركبات ( پرتقال و ليموترش ) مىتواند بيمارى اسكوربوت را درمان كند . براى انجام اين امر ليند تصميم گرفت با يك سلسله آزمايشهاى ساده ولى دقيق ، در شش زوج بيمار و در شرايط كاملا مشابه بالينى و تجويز شش نوع دارو كه از ميان بهترين و مؤثرترين داروهاى آن‌روز براى درمان اسكوربوت شناخته شده بود تأثير بهترين آنها را تعيين كند . وى دربارهء آزمايشهاى خود چنين نوشت : « من 12 بيمار را در كشتى ساليسبورى كه بر پهنهء دريا در حركت بود انتخاب و سعى كردم كسانى باشند كه پيشرفت بيمارى در آنان حتى الامكان يكسان و مشابه باشد . اين بيماران را در كنار هم و تحت يك رژيم غذايى واحد و مشابه قرار دادم . صبحانه آرد جو آب‌پز مخلوط با شكر ، ظهر چند بشقاب آش با گوشت تازه گوسفند و شب جو و انگور و برنج و مويز و شراب و غيره . به دو تن هركدام در روز يك ليتر سيدر ( شراب سيب ) ، به دو تن ديگر روزى 3 مرتبه هر مرتبه 25 قطره شربت جوهر گوگرد « 95 » قبل از غذا ، به دو تن ديگر 3 مرتبه در روز و هر مرتبه 2 قاشق سركه قبل از غذا ، به دو تن ديگر روزى يك‌چهارم ليتر آب دريا ، و به دو نفر ديگر هركدام در روز دو پرتقال و يك ليموترش دادم كه با ولع خاصى مىخوردند . اين رژيم غذايى شش روز ادامه يافت .
هامش
( 93 ) .James Lind( 94 ) .Salisbury( 95 ) . شربت جوهر گوگرد يكى از تركيبات دارويى آن زمان بوده است كه محتوى جوهر گوگرد بود و آن را براى جلوگيرى از خونريزى تجويز مىكرده‌اند .