مىتوان همين سؤالها را به ميان آورد .
هيئت مؤلفان كتاب ارزشيابى تداخل اثر داروها و ترجمانان آن ( كتاب مزبور به سه زبان ديگر ترجمه شده است ) در برابر اين استدلال هيچگونه دفاع منطقى ندارند ، زيرا اولا خطرات فاحش تولبوتاميد و فنيلبوتازون ، قبل از تأليف كتاب مزبور ، بر كليهء محافل پزشكى جهان شناخته شده بود و بويژه دربارهء تولبوتاميد ، چنان كه قبلا گفته شد ، مصرف آن رسما تحريم گرديد و براى آگاهى عامهء مردم مراتب در روزنامههاى كثير الانتشار جهان انتشار يافت . ثانيا گروه مؤلفان كتاب ارزشيابى تداخل اثر داروها تذكار مىدهند كه يكى از مزاياى برجسته كتابشان اين است كه :
« بر خلاف ديگر نوشتهها ، يك ارزشيابى دستهجمعى را ارائه مىكند نه نظر شخصى يك يا دو تن » « 27 » مگر دربارهء تولبوتاميد غير از اين بوده است كه يك كار دستهجمعى توسط گروه محققان ديابت دانشگاه هاروارد انجام گرفته و داراى همان اندازه ارزش و اعتبار علمى است .
اينك وجدان پاك گروه مولفان و مترجمان كتاب « ارزشيابى تداخل اثر داروها » را به شهادت مىطلبيم و تذكار مىدهيم آيا يك پزشك همينكه كتاب مزبور را باز مىكند و در نخستين صفحهء آن مىبيند كه تأكيد شده است تولبوتاميد را توأم با فنيلبوتازون تجويز نكند ( زيرا فنيلبوتازون مىتواند اثرات پايينآورنده قند خون در اثر تولبوتاميد را افزايش دهد ) آيا بايد به اين دستور عمل كند يا نه ؟ و اگر عمل كند آيا خودبهخود و بدون توجه به خطرات تكتك اين دو دارو آنها را جداگانه براى بيماران تجويز نخواهد كرد ؟ پس تصديق بفرمائيد وقتى كه يك پزشك تمامى صفحات كتاب مزبور را مىخواند و به محتواى آن عمل مىكند ، معنى عمل كردن اين است كه فقط مراقب باشد دو دارو را كه تداخل اثر آنها زيانبخش است توأم با يكديگر تجويز نكند و بطور مسلم نخستين مطلبى كه از خواندن اين كتاب در ذهن پزشك نقش مىبندد اين است كه تجويز يكايك آنها ، بگونهء جداگانه ، اشكالى ندارد ، زيرا در اين كتاب جز زيان تداخل اثرات دو دارو ، مطلبى ديگر به چشم نمىخورد . اتفاقا گروه مؤلفان كتاب مزبور ، بسبب ناشىگرى ، دسته گلى به آب دادهاند كه به اصطلاح نشانهاى از دم خروس است ، و آن اينكه در آخر هرمونوگرافى نام ژنريك و نام تجارى معروف داروها را نيز قيد كردهاند و بر هوشمندان و كنجكاوان پوشيده نيست كه هدف اصلى از تأليف كتاب نيز همين امر بوده است و الا اگر نظرى خاص براى آزمايشگاهى خاص در ميان نبود ، فقط بذكر نام ژنريك اكتفا مىنمودند نه اينكه از بين 23 داروى اختصاصى مربوط به تولبوتاميد تنها
Orinase
را انتخاب كنند و از ميان تعدادى زياد داروهاى
هامش
( 27 ) - صفحهء چهارده دومين چاپ كتاب .