ضمن درخواست آزمايش خون و ادرار و عكسبردارى ريه دستور دادند داروهاى تجويزشده را قطع كنند و فقط تزريق ويتامين ث را ادامه دهند . ضمنا چند داروى گياهى نيز تجويز كردند و منتظر نتيجه آزمايش ماندند . پس از ملاحظه صورت آزمايشها تشخيص حصبهء محرز شد . آنگاه به تجويز كپسول « كلرآمينكل » پرداختند . و مسكن غير آسپرينى هم بدان افزودند . پس از دو روز تب قطع شد . مسكن را قطع نمودند ولى استفاده از كپسول و آمپول ادامه يافت . بعد از سه روز كلرآمينكل و ويتامين ث نيز قطع گرديد ولى جوشاندهها ادامه يافتند بدينترتيب با تشخيص صحيح و درمان بجا با تركيبى از داروهاى جديد و قديم سلامت من بازگردانيده شد . . . »
يك پزشك به تمام معنا
* آقاى دكتر محمد على غربى ، پزشك معروف كه زمان دانشجويى تابستانها نزد مرحوم دكتر احمديه به تحصيل طب قديم مىپرداخته و موفق شدهاند « ذخيرهء خوارزمشاهى » را با ايشان بخوانند در شمارهء 1604 روزنامه رسالت از استاد چنين ياد مىكنند :
« اگر دكتر احمديه وارد تجويز داروهاى گياهى و ايرانى شد ، پس از دقت و اطلاع كامل از طب قديم بود ، زيرا اين كار بدون تسلط و بصيرت از دانش پزشكى قديم كار اشتباهى است و كسانى كه دانش پزشكى كافى و احاطه به طب قديم و ترتيب تجويز داروها در طب قديم را ندارند جز اينكه مردم را به زحمت بيندازند كارى نمىكنند و دكتر احمديه پس از علاقه به طب قديم ، كار را بهطور عميق ياد گرفت و مثل اطباء قديم آن را شناخت . او اخلاط و مزاجها را كه اساس طب قديم بود كاملا مىشناخت و بر داروها و ترتيب تجويز و سير درمان طبى به خوبى احاطه داشت و يك پزشك به تمام معنا مسلط و متبحّر بود . »