چند خاطره از آقاى دكتر فرامرز گودرزى استاد دانشكده علوم قضائى و عضو هيأت علمى دانشگاه علوم پزشكى
گرانترين حقّ العلاج
بىمورد نمىدانم نمونهاى از رواندرمانى مرحوم استاد دكتر عبد ا . . . خان احمديه را كه خود شرح آن را شخصا از زبان مشاراليه شنيدهام در اينجا بازگو كنم تا خواننده عظمت ، بزرگوارى ، تيزهوشى و مردمشناسى او را دريابد و قضاوت كند كه آيا دكتر احمديه فقط يك طبيب با روش درمانى طب قديم بود يا حكيمى دانشمند كه علاوه بر احاطه طب جديد و استادى در مدرسه طب « 1 » وارث بر حق بزرگوارانى چون رازى ، بو على سينا ،
هامش
( 1 ) - تا قبل از 1297 شمسى در دار الفنون ، دانشكده پزشكى به نام « شعبه علم طب » خوانده مىشد . از اين سال به فرمان احمد شاه قاجار ، شعبه علم طب به نام « مدرسه طب » خوانده شد كه در همان محل دار الفنون ، منتهى با رئيس و تشكيلات جداگانه پايهگذارى گرديد . هرچند ، « ابتكار تأسيس مدرسه دار الفنون و برقرارى رشته طب در آن توسط بنيانگذار اوليه ، مرحوم ميرزا محمد تقى خان امير كبير بوده است ، ولى در واقع مؤسسين ، مبتكرين و معلمين نخستين آن را 15 نفر از اساتيد آن زمان و از جمله مرحوم استاد دكتر عبد ا . . . خان احمديه تشكيل مىدادند .
اسامى اساتيد مزبور بدون توجه به تقدم و تأخّر نام به شرح زير بوده است :
- دكتر محمد حسين خان لقمان ادهم ( لقمان الدوله )
- دكتر ملكزاده
- دكتر ولى ا . . . خان نصر
- دكتر يحيى ميرزا شمس ( لسان الحكماء )
- دكتر سعيد مالك ( لقمان الملك )
- دكتر نظام الحكماء
- دكتر عباس ادهم ( اعلم الملك ) -