پيش با گذاردن ميل قطرهقطره ادرارش دفع مىشد .
اظهار شد كه ايشان نخست دچار تب و كسالت مزاج گرديدند . بعدا در آزمايش ادرار قند ديده شد . پزشكان معالج آسپيرين و كپسول كنين دادند و تزريق انسولين كردند . پس از آن ادرار بند آمد . پزشكان درماندند و پيشنهاد معالجه توسط يك نفر متخصص مجارى ادرار را نمودند .
حجت الاسلام فلسفى ، آقاى دكتر
x
يكى از متخصصان معروف را به بالين ايشان آوردند .
متخصص مزبور دستور داد هميشه بايد ميل در مجراى بول بماند و هر دو روز يك بار بايد آن را برداشته و شستشو نمايند و سپس دوباره ميل را به همين ترتيب قرار دهند . ضمنا داروهاى خوراكى هم دادند و گفتند بواسطه كبر سن و ضعف مزاج و وجود قند عمل جراحى امكانپذير نيست . ايشان هرچند گاه عيادت به عمل مىآوردند و برخى دستورات لازم را مىدادند . پزشكان و متخصصان ديگر نيز در ديدارى كه نمودهاند اين نظرات را تائيد كردهاند .
در معاينه معلوم شد ورم پروستات ساده است و سختى و تصلب ندارد و با روش درمانى اينجانب علاجپذير مىباشد . مزاج بيمار يبس و تورم مختصرى در سيگموئيد دارد و اين امر خود بيشتر سبب تحريك و ورم پروستات مىشود .
درمان
1 - تنقيه از شكر سرخ 10 ل ، گل ختمى 6 ل ، گل پنيرك 2 ل ، تاجريزى 2 ل و نمك طعام 1 ل ، تجويز شد . سپس دستور داده شد مقدارى روغن دنبه ميش را در كمى آب گرم آميخته تنقيه نمايند تا در ورم غده پرستات تسكين حاصل گردد . بعد از آن نيز پماد ضد ورم پروستات استعمال كنند .
2 - حب ارمنى مركب و تخم خربزه ، تخم گرمك و تخم كدوى شيرين را شيره كشيده بخورانند .
3 - جوشانده از اصل السوس ، زوفا ، پرسياوشان و ترنجبين بدهند .
دستور دادم پس از يك هفته پيروى از اين دستور صبح زود ميل را بردارند كه تا عصر آن روز مثانه پر شود و همان وقت مورد رسيدگى و معاينه اينجانب قرار گيرد .
هفته بعد به عيادت بيمار رفتم . مثانه او فرم كشيده بزرگى داشت و بقول قدما به حال موت القوه
Paresie
درآمده و عضلات شكم نيز سست بود .
دستور دادم دستورات پيشين را ادامه دهند . بعد از چهار روز ، از نيمهشب ميل را بردارند تا مثانه پر و ادرار قطرهقطره خارج شود . طبق دستور رفتار كردند . تا ظهر ادرار بيش از يك استكان بطور عادى و طبيعى جارى گرديد و سپس بند آمد .