سفوف حبّ الرّمان كه حبس اسهال نمايد و هاضم طعام و مصلح تخمه است در وقتى كه حرارت نبوده باشد : زيره منقوع در خلّ يك شبانهروز و بريان كرده ، اناردان بريان ، كندر ، مصطكى ، عود ، گل سرخ ، سنبل با بيه « 86 » استعمال كنند .
قرصى كه حبس شكم كند : گلنار ، جفت بلوط ، اقاقيا ، كندر ، مرّ هر يك جزوى ، افيون ، بذر البنج بالسّويه ، مثل تمام اجزا را به آب طبيخ خشخاش جمع كرده ، طلا نمايد .
حبّ حابس بطن و نافع سحج كاين در معده و امعاى عليا : پوست انار ترش ، مازو بالسّويه بكوبد و بپزد و سركه در او بياميزد تا منعقد شود ، پس سرد كرده حبّها سازد مثل فلفل ، و در وقت حاجت ده تا پانزده حبّ به حسب تقاضاى علّت با آب سرد فرو برد .
حبّ نافع اسهال : صمغ عربى ، صندل ، طباشير ، نشاسته ، گل ارمنى هر يك دو مثقال ، پوست پسته يك مثقال بكوبد . پس بزرقطونا ، بارتنگ هر يك نيم « 87 » داخل كرده با آب خمير كنند ، حبّ سازد به مثل نخودى ، در وقت حاجت فرو برد .
هامش
( 86 ) . در نسخهء خطّى چنين نگاشته شده است . بيه در لغتنامهء دهخدا ديده نشد . از آنجا كه سفوف حب الرّمان با شربت به ميل مىشود شايد مراد همان شربت به بوده است .
( 87 ) . واحد آن در نسخهء خطّى نيامده است ؛ ولى به قرينهء واحد وزن مفردات قبلى و نيز با توجه به ويژگىهاى بزرقطونا و بارتنگ و فعل كلّى اين حبّ ، در اينجا نيز مثقال را بايد درست دانست .