تخطي إلى المحتوى الرئيسي

كتاب گيلان ( فارسى ) — صفحة 552

مساهمون:

ص٥٥٢
او در نشريات گيلان و روزنامه‌ها و مجلات تهران چاپ شده است .

نمونهء اشعار محمد بابائىپور دريائى لنگرودى ( دريا )

انارْ كَلَهْ

انار كَلَه ، انار كَلَه * اووخت ئونه تا به الُانْ مَ يادْ دره سال همه سال ، انار ابئنى فشكِنه * اوشوُنه سرخ‌سينه امّا ، همه ته - واتركِنه عين او گيله مرد دست و پاموسوُنْ * قاج بوبُوناى - بتركِنه
*
انار كله - انار كله * مونام دَئنم عين شيمه دردِ ديله . گرده كله - ى زئنيم يه جا * امه ديلُان ايسه سوا تا ايسه ديل اى جور جدا * سُرخه انار انه چينن اوشونُه سُرخه‌سينه جى * دانُه ، دانُه - ئنه واچِنن . خوجير گبِ قديمه آدم - ئون ، الُان مَ ياد بوما * دس - دسه سر ، تا نوخئوره ، صدا نوكئونه دسكلا پُشت اگه سرنبون ، ادمه سر هَنه بلا
*
انار كله - انار كله * اووخت ئونه تا به الُان مَ يادْ دره همش خواسى تى شيپور - تىتى امه ژويربَبى * اى خفت بُوده آدم - ئونه ، دپرك بدى اوشونُه خيلى حرف - ئونه ، خبر بدى . * مونام ، مىهيمه باره جى مىاى بيجاره كاره جى * شبنده‌روز ، مردم - ئونه دوخُان زِئنم اوشوُنه ، نوُته حرف - ئونه ، خبر دِئنم * مىزبانُىَ مو ابئنه هيچكه مَ اوجا نِدئنه * دنيا اگه آو بَبوره اى آدم - ئونه خو بئنه
*
انار كله ، انار كله * مونام دَئنم عين شيمه دردِ ديله مونام دَئنم عين شيمه دردِ ديله

برگردان به فارسى انارستان

انارستان ، انارستان * از آن‌زمانها تاكنون كه به ياد دارم سراسر سال انار ببار مىآورى سرشار * امّا سينه‌هاى سرخ همه‌شان شكافته مانند دست‌وپاى آن مرد گيل * پاره شده است و تَرَك برداشته
*
انارستان ، انارستان * درد من هم با دردهاى شما ، يكى است دايره‌وار گرد هم مىآئيم * دلهايمان از همديگر دور است تا دل اين گونه جداست * انارهاى قرمز را مىچينند و از سينه‌هاى سرخ‌شان * دانه‌دانه‌هايشان را مىكنند سخنان خوب قديميها اكنون بيادم آمد * دست تا بر دست نخورد ، صداى كف زدن بلند نمىشود اگر هم پُشت نباشيم به آدم بلا خواهد رسيد
*
انارستان ، انارستان * از آن‌زمانها تاكنون كه به ياد دارم هميشه مىخواستى با گل شيپورى خود فرياد شوى * اين دم‌فروبستگان را ناگهان بخويش آرى آنها را از بسيارى حرفها با خبر گردانى * من هم با هيزم بارم با كار برنجزارم * شب‌وروز مردم را مىخوانم آنها را از ناگفته‌ها باخبر مىگردانم * زبانم مو درمىآورد هيچكس جوابم را نمىدهد * دنيا را اگر آب ببرد اين آدمها را خواب مىبرد * انارستان ، انارستان من هم درست درد دل شما را دارم * من هم درست درد دل شما را دارم

محمد قلى صدر اشكورى

محمد قلى صدر اشكورى به سال 1320 در خانواده‌اى روشنفكر چشم به جهان گشود . در اين خانواده ادب و هنر ، به ويژه خوشنويسى ارثى بود و