خرقان حقگوى به آن .
نسخهها 2 / 923 ( 1 نسخه ) ؛ ذريعه 22 / 285 متن كتاب ، 286 ترجمهء آن .
ترجمهء مناظرهء احسايى ،
متن همان ( - بالا ) برگردان از جلال الدين محمد فرزند محمد كاشانى كه در 19 شعبان 1001 ق ، در هند به انجام رسانده است .
آغاز : ثنا و محمدتى كه زبان بيان به حكم انت كما ائيت على نفسك به عجز و قصور .
نسخهها 2 / 923 ( 1 نسخه ) ؛ ذريعه 22 / 285 « متن آن » 286 همين ترجمه .
ترجمهء مناظرهء مأمون .
از ملا اسماعيل فرزند محمد حسين خواجوى اصفهانى مازندرانىتبار ( د 1173 ق / 1760 م ) ( - نوروزنامه 4 / 3101 ) برگردان و گزارش گفتوگوى مأمون عباسى در حضور حضرت رضا ( ع ) با دانشمندان مذهبها و دينها ، دربرگيرندهء انديشهء امامت و فضايل حضرت على ، بر پايهء آنچه صدوق ( د 381 ق ) در « عيون اخبار الرضا » ( - ترجمهء عيون اخبار الرضا 3 / 1721 ) آورده است .
نخست بندى از متن را آورده ، سپس ترجمه كرده ، آنگاه با سربند « مترجم گويد » به گزارش مطالب كلامى و اعتقادى آن مىپردازد .
آغاز : تحفهء ثنا لايق ذى الجلال است جلّ جلاله ، كه قلوب صافيهء اماميه را مخازن اسرار غيبيه و معادن انوار جليه . . . ، همانجا 13 / 311 شرح سؤالات المأمون .
ذريعه 2 / 301 « مناظرهء مأمون » ، ترجمهء آن من الرضا ؛ اعلام 1 / 184 ؛ طبقات 12 / 62 ؛ ريحانه 2 / 105 نمايهء كارهايش در 17 بند ، كه اين در ميان آنها نيست .
مرعشى - اشكورى 8 / 345 .
ترجمة المناقب :
ترجمهء كشف الغمة . از اربلى - زوارهاى در بخش زندگىنامهء پيامبران و امامان 3 / 1595 گذشت .
بيفزاييد : طبقات 10 / 152 .
آستان قدس ، خامنهاى 75 ؛ حافظيان بابلى ، عبد العظيم 1 / 125 ش 118 « ترجمة المناقب :
ترجمه كشف الغمة » نوشتهء 2 ج 2 و 1074 ق همانجا 212 نوشتهء 1104 ق ، گلپايگانى ، نامگو 1 / 168 ش 23 / 25 نوشته 1070 ق ، همانجا 38 / 20 نوشتهء 1115 ق .
ترجمهء منهاج الكرامة .
متن از علامهء حلى ، جمال الدين حسن ( 648 - 726 ق / 1250 - 1325 م ) در 6 « باب » : 1 - اثبات امامت ، 2 - اثبات حقانيت شيعه ، 3 - دلايل بر امامت حضرت على ( ع ) و بابهاى ديگر را در همان زمينه به كوتاهى پرداخته است .
برگردان فارسى از سيد نعمت الله رضوى مشهدى [ مرعشى ] كه كار خود را به « معتمد و امين ملوك هند و چين نظام الملك » ، هنگامى كه براى زيارت آمده بود ، و تحف و هداياى بسيار با خود آورده بود [ همانجا ] پيشكش كرده است .
روزگارش به دست نيامد ، جز آنكه در مجموعهاى جاى دارد با تاريخ 1045 تا 1049 ق . ( - ترجمهء كشف الغمة ، هف 3 / 1593 از نعمت الله فرزند قريش رضوى مشهدى ، از سدهء 10 ق ) .
آغاز : حمد بىحد و شكر بىعد ، محمود را سزد كه آل محمد را ( ص ) به محض جود