تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فهرستواره كتابهاى فارسى ( فارسى ) — صفحة 699

مساهمون:

ص٦٩٩
عوالم و حضرات ، 4 - كشف سر ، مبداء و معاد ، فصل ( بىشماره ) در بيان ولايت و نبوت و رسالت . ( در اين فصل از شرح خود بر مثنوى معنوى ياد مىكند ) . شرحى است دربرگيرندهء متن ، گسترده ، متين ، آميخته به نظم . آغاز : حمد و سپاس و ستايش بىحد و قياس حضرت واجب الوجود معطى . . . . كه فالق صبح وجود است ، به قدرت كامله از عش عدم . مشترك 3 / 1740 . گنج 2 / 743 بىنام نگارنده .

* شرح نقش الفصوص . متن گزيده‌اى است از فصوص الحكم ( - بالا ) . شرح از شريف فرزند ناصر الحسينى .

آغاز : بسمه الله الحمد لله الذى زين قلوب الكلم بنقش الحكم ( زبان ؟ ) . تركيه ، كتابخانه‌ها 106 نسخه نوشتهء 1021 ق .

* نصوص الخصوص فى شرح الفصوص :

شرح فصوص الحكم . متن همان ( - بالا ) . گزارش از ركن الدين شيرازى ( د 744 ق / 3 - 1344 م ) ، شاگرد عبد الرزاق كاشى ( - مبدأ و معاد ) و داود فرزند محمود قيصرى ( د 751 ق / 1350 م ) ( كحاله 4 / 142 ) ، وى متن را در 739 ق / 8 - 1339 م نزد استاد خود خوانده ، و در محرم 740 ق / 1339 م به اين گزارش آغاز و در محرم 743 ق / 1342 م به انجام رسانده است . در ديباچهء نسخهء گنج آمده : هنگامى كه متن را نزد استاد مىخواندم ، چند « فص » را گزارش كرده به نظر استاد رسانده و اجازت يافتم . تا در 739 ق ( 8 - 1339 م ) در سراى بركه نزد شيخ نعمان خوارزمى رسيدم ، پس از مطالعهء آن بخش ، اشارت به اتمام فرمود . به اتمام رسيد ، ولى دل حاضر به افشاى آن نمىداد . تا از غيب امر رسيد كه : و اما بنعمت ربك فحدث . پس آن را به بياض درآورده و « نصوص . . . . » ناميدم . و آنچه سابقا از شارحان رفته بود ، و ديگر آنچه بر دل اين بيچاره روى مىنمود به آن ملحق گردانيد ( به سال 743 ق ) . و چون دانستن معانى اين كتاب منوط به دانستن مصطلحات اين طايفه بود در مقدمه نوشتم و اما آن را به اين ترجمه جمع نكردم ، تا هر نامحرم بدان مطلع نشود . و تنها يك « فصل » به عنوان مقدمه اينجا بياورم . آغاز 1 : حمد فزون از حد و شكر بيرون از عد ، حضرت الله را كه نقش . آغاز 2 : حمد فزون خداى را . مشترك 3 / 1737 ( 2 نسخه ) ؛ ذريعه 24 / 180 « نصوص الخصوص . . . . » ؛ نسخه‌ها 2 / 1457 « نصوص . . . . » ( 8 نسخه ) ؛ كشف الظنون 2 / 1261 « فصوص الحكم » و شرح‌هايش از آن ميان شرح قيصرى و اين شرح ؛ كه در آنجا نادرست نام وى مسعود و نسبت وى شيرازى ، آملى ( د 946 ) آمده و اين لغزش در « هدية العارفين 2 / 431 » راه يافته ؛ ايضاح المكنون 2 / 361 « كشف الضر . . . . » از همين شيرازى . دانشگاه 9 / 989 ، همانجا 17 / 42 ، 39 ؛ فيلم 1 / 266 ؛ شيراز ، ملى 2 / 104 . اته 3064 ؛ ازبكستان ، تاشكند 3 / 197 ؛ استانبول ، دانشگاه 169 آغاز : بعد حمد الله المهيمن الفتاح الذى بيده كل مفتاح . در فهرست
فهرستواره كتابهاى فارسى ( فارسى ) — صفحة 699 | احمد منزوى