تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فهرستواره كتابهاى فارسى ( فارسى ) — صفحة 196

مساهمون:

ص١٩٦
محمد امين فرزند محمد عظيم مرغينانى الجميانى قريشى نقشبندى حنفى محمدى . آغاز : الحمد لله الذى . . . بعده ، مخفى و مستور نماند كه اين رساله‌اى است و اهل طريقت را نافع است خصوصا كسى كه . ازبكستان ، تاشكند 8 / 443 ؛ تاشكند ، فارسى ( ابو ريحان ) ( 1 ) 2 / 28 .

* تذكرهء اعيان ثابته .

ن . آغاز : لا إله الا الله ، محمد رسول الله . بدانكه اى عزيز اول هيچ نبود نسخه‌ها 2 / 1081 . قاهره ، دار الكتب 1 / 72 .

* تذكرهء الهى :

ملفوظات - جواهر غيبى .

* تذكرهء انجام آفرينش .

ن . ازبكستان ، تاشكند 4 / 359 .

* تذكرهء الاوليا .

عطار - بخش زندگينامه‌ها ( 3 / 2060 ) بيفزاييد : استانبول ، دانشگاه 106 ( ج 1 ) ، 106 ( ج 2 ) ؛ تاشكند ، فارسى ( ابو ريحان ) ( 1 ) 2 / 30 ( 42 نسخه ) ؛ تركيه ، كتابخانه‌ها 36 ، 37 ، 231 ، 354 ، 517 ، 560 ، 597 .

* تذكرهء بابا رتن .

زندگىنامهء بابا رتن ( سدهء 7 ق ) است . آغاز : بدانكه رتن اسن علم است و ابى الرضا كنيت و لقب وى شيخ كبير . تاشكند ، فارسى ( ابو ريحان ) ( 1 ) 2 / 28 .

* تذكرهء بغراخانى .

احمد فرزند سعد الدين ازغنى نمنگانى - بخش زندگىنامهء پيران و بزرگان ( 3 / 2065 ) . بيفزاييد : تاشكند ، فارسى ( ابو ريحان ) ( 1 ) 2 / 33 ( 6 نسخه ) .

* تذكرة الذاكرين . از درويش محمد معروف به ميرزا محمّد متخلص به محقق اردبيلى ،

بن سلطان محمد ، ( - تبصره الناظرين و . . . ) كه نام خود را در « خاتمه » آورده و خود را اردبيلى منشأ و كاشانى مولد و مسكن و از گروه نوربخشيان ياد مىكند . در اينجا زنجيرهء طريقت خود را آورده است : قاضى اسد الله القهپايى ( كه به سال 1048 ق درگذشته و در دار المؤمنين كاشان ، در مقبرهء سلطان الفقراء شاه شمس به خاك سپرده شده است ) . از درويش على سديدى سبزوارى ، از شيخ ملك على جوينى ، از حاج محمد جوينى ، از شيخ كمال الدين جوينى ، از حاج حسين ابرقوهى ، از امير سيد محمد معروف به نوربخش ، كه اين گروه به دو شهرت يافته است و اين زنجيره به حضرت رضا مىانجامد . و تاريخ انجام در خاتمه 9 محرم 1050 ق آمده است . گفتارى است عرفانى ، به نثر آميخته به نظم ، در ذكر و وجد و سماع و جانبدارى از آن . و از هموست در اين فهرست « تبصرة الواعظين » . در ذريعه دست كم از دو كار او نشانى آمده است : 1 - تيسير المرام ، در تفسير كه در 1055 ق نگاشته است ( 4 : 517 ) ، 2 - رسالهء عرفانى ( 15 : 246 ) . در يك « مقدمه » و شش « تذكره » : مقدمه در بيان معنى ذكر ، تذكرهء 1 - در انكه ذكر افضل عبادات است ، 2 - در معنى لا إله الا الله ، 3 - در ذكر جهر و جمعيت حلقهء ذكر ، 4 - ذكر خفى و قلبى كه اصل اصول اذكار است ، 5 - در آنچه بعضى از اهل سلوك روا مىدارند و مجالس سماع ، 6 -