است . اين ديه در سال 1345 ( سال آمارى ما ) 237 نفر جمعيت داشته است . « 1 » ظاهرا بر حسب تداول عامه آن را ونين تلفظ مىكنند ، هرچند به كسر اول نيز از مردم محل شنيده شده و به هردو صورت معناى آن تغيير نمىكند و به يك معناست . دربارهء جامعهشناسى نواحى اردستان به تفصيل و به تناسبات بسيار گفتوگو كردهايم . همهء اينها همچنان نامشان نشاندهندهء يك تمدن كهن قديمى است كه بقايا و آثار آن تاكنون در ميان مردم و در ساختمانها و كيفيت معاش و زندگى مردم ديده مىشود ؛ در اينجا چون نظر ما بيشتر به پيدا كردن معانى واژهء ديههاست مىپردازيم به توضيح اين مقصود .
واژهشناسى :
ونين در تقطيع به سه جزء « و + ن + اين » تجزيه مىشود . جزء اول « و » همان مقلوب واژهء « آو » است ، به معناى آب كه به صور مختلف ديدهايم كه در نام ديه دخالت مىيابد و مىدانيم كه اجداد آريايى ما به ذكر نام آب در اسامى زيستگاهها علاقه داشتند ؛ چونكه در واقع آنچه در آبادانى محل در ايران مؤثر است نه زمين ، بلكه آب است كه آباد مىكند . آبادى از آب پديد مىآيد . ( آبادى به دو معنا ) در اينجا جزء اول بر سر كلمه نمايانگر همان آب مطلوب است و اما جزء دوم « نون » وقايه است براى گريز از صعوبت تلفظ و تتابع حروف صدادار و « اين » علامت نسبت است و اتصاف و همان است كه در زرين ، سيمين ، چوبين ، مسين و غيره داريم و روى هم ، سه جزء را اگر به صورت اصلى بنويسيم مىشود « اواين » كه تلفظ آن براى تتابع حروف صدادار مشكل است يك « نون » وقايه در اين وسط مىآيد و مىشود « اونين » كه تلفظ آن آسان است و بعد تخفيف يافته و به صورت ونين در مىآيد . با اين نام و نه در اطراف مملكت امكنهء بسيارى داريم از جمله و نه ( نوشهر ) ، ونهين ( سارى ) ، ونين ( اردستان ) ، ونينه ( سنندج ) و غيره . و اين خود نشان اين است كه ما نه در تجزيهء واژه و نه در معنى كردن آن اشتباهى مرتكب نشدهايم .
وهرگان
Vahreg n
وهرگان در شهرستان فريدونشهر از استان اصفهان قرار دارد و فريدونشهر ناحيتى است افتاده بر غرب اصفهان ، بسيار سرد و حاصلخيز كه براى شكوفايى اقتصادى خود به آب قنات و
هامش
( 1 ) - ن . ك . به : نشريهء 239 م . آ . ا . ص 8 . تا سال 1375 جمعيت اين ده به 43 نفر كاهش يافته است .