است به حكم وقوعش در اين محل ديهى است بسيار قديمى با گويش خاص و رسم و شيوههاى معيشت كهن و داراى همهء ويژگيهايى است كه دربارهء ناحيهء اردستان به تفصيل آمده است « 1 » و اما نوكآباد لنجان بجز نامواژهء باشكوهى كه دارد نشانى از تمدن و حضارت قديم را در خود حفظ نكرده است . اولا به حكم حوادث بسيارى كه در ناحيهء لنجان اتفاق افتاده نامها و مردم و محلها زير و رو شده و كمتر اثر كهن در آنها ديده مىشود و ديگر اينكه به حكم قرب جوار با اصفهان « 2 » شهرگرايى هم در آن به آسانى نفوذ كرده و مىكند و همهء آنچه از قديم است در نامش خلاصه مىشود . بپردازيم به نام آن .
واژهشناسى :
نوكآباد از سه جزء « نو + ك + آباد » تركيب شده . جزء اول « نو » در اينجا به معناى تازه و جديد نيست ، اگر چنين بود با اضافهء به جزء دوم كه علامت تصغير است ، معناى مناسبى براى نامگذارى محل نداشت بلكه « نو » در اينجا ممال واوى « نا » است .
توضيح آنكه « نا » به معناى آب هم با « يا » و « واو » يا هردو ممال شده و به صورت « نى » و « نو » در مىآيد و « نا » همان آب است و با امثلهء بسيار در اين كتاب مىبينيم كه امكنهء بسيارى با آن نامبردار مىباشد . « 3 » و در تلفظ رايج و شايع انعطافى در لهجهء اصفهانى براى استعمال آن به صورت ممال « يايى » و « واوى » وجود دارد و جزء دوم « كاف » علامت تصغير است و دو جزء روى هم به صورت « نوك » يعنى آب كوچك درآمده است و جزء آخر « آباد » همان است كه در نام هزاران ديه و دهكده در زبان فارسى رايج است و در اطراف ايران امكنهء بسيارى به اين صورت آمده است . همچون نوغ ( تربت حيدريه ، فردوس ) معادل « نوك » ، به معناى آب كوچك و باز نوقآب ( بيرجند ، تربت حيدريه ) و نوغان بالا و پايين معادل نوگان به معناى آبان در فريدن اصفهان و نوك ( طبس و بيرجند ) ، نوكآباد ( خاش ، زاهدان ، سراوان ) و غيره .
نوگوران
Nowgor n
نوگوران ديهى است كه در جنوب باخترى اصفهان كه آن را در عداد ديههاى دهستان
هامش
( 1 ) - ن . ك . به : نامواژهء اردستان و مضافات آن در اين فرهنگ .
( 2 ) - 20 كيلومترى جنوب اصفهان افتاده بر شمال زايندهرود .
( 3 ) - ن . ك . به : نامواژههاى ازنا ، نيسيان ، نىنى ، نوگان ، نوكآباد ، نيه ، نىنى و غيره در همين فرهنگ .