+ يين » . « نا » اسم است و « يين » پسوند اتصاف است بنابراين معناى آن مىشود منسوب و متصف به صفت « نا » و آب . از اين جهت نبايد تصور كنيم كه « نا » از ريشهء كلمهء « نى » كه گاهى « ناى » هم تلفظ مىشود آمده است ، چون هيچ ارتباطى و تناسبى فيما بين « ناى » و شهر نمىتوان يافت . همين خصوصيت وجود دارد در نيريز و نيستانك كه اينجا هم « نى » را با شهر ارتباطى نيست . برحسب تحقيقاتى كه در ذيل عناوين نيه و نياسرم و ازنا به عمل آمده و امثلهء بسيارى كه براى آن آورده شد اينك اين امر مسلم شمرده مىشود كه « نا » به همان معناى آب است .
بايد دانست كه اگر در زبان فارسى حاضر نيز « نا » با آب مربوط است ولى يك نوع خاص آب به حساب مىآيد ، پيداست كه در قديم اين رعايت نبوده و « نا » آب معنى مىداده است چنان كه در شعر منوچهرى در نامواژههاى نى ، نىنى و نيه و نايين يعنى جايى كه آب دارد . البته نبايد تصور كنيم كه مقصود از اين كلمه اين است كه در آنجا رودخانهء بزرگ و آبهاى بسيار وجود دارد . نياكان ما كه در روزگاران كهن در فلات ايران پخش و منتشر بودهاند همهجا در صدد جستن آب هستند و آب در نظر آنها اعم از آب در روى زمين و زيرزمين است و نايين هم يعنى منسوب به آب و آبدار به اين معناست كه در اطراف آن هرچه قنات حفر كنند به آب مىرسد و كثرت ديهها در اطراف نايين ملهم و موضح همين معناست . با اين توضيح شكى در معناى نايين از باب فقه اللغه و تطور لغت باقى نمىماند .
ندكوه
- ندگان
ندگان
Nadg n
در دهستان بافق ، دو ديه به نام ندكوه عليا و ندگان داريم . ندگان ديه كوچكى است با يك خانوار و 2 نفر جمعيت و ندكوه كه به ندكوه عليا هم شهرت دارد ديه بزرگترى است و 31 نفر جمعيت دارد . هر دو در دهستان بافق و هر دو كمآب و قنات آب و به تعبير ما كوچكاند . به مناسبتى گفتهايم كه بلوك بافق با همهء كثرت تعداد محلها ، كمجمعيت و كمآب است اين ديههاى كمجمعيت با اين نامهاى بزرگ نشاندهندهء اين است كه در روزگاران پيشين اين جايها آباد بوده است و ساكنينى داشته و اقتصادى شكوفا در آن حكمفرما بوده است ، ولى رفتهرفته همچنان از آبادى و حضارت آنها كاسته شده تا به صورت امروز درآمده است و