گرفت . امرا و اركان دولت را ديگر باره تربيتها و نوازشها « 1 » كرد « 2 » ، امير شجاع الدّين عادل تبريزى را خلعت خاص و كمر مرصّع و طبل و علم سيورغال فرمود و بلوكات سردسير « 3 » دو دانگه و چهار دانگه شيراز ارزانى داشت ؛ و امير علاء الدّين را بلوك بسا داد و حكومت احشام تراكمه ؛ و امير غياث الدّين سيورغاتمش افغانى « 4 » را منشور بلوك اقطاع مقرّر فرموده ؛ و [ امير فخر الدّين عبد الكريم را ولايت خفرك « 5 » مرودشت « 6 » و شبانكاره رجوع شد ] . امير فخر الدّين فيروز بخت « 7 » را بلوك اكراد سيورغال فرمود ؛ و امير غياث الدّين منصور شول را ولايت شولستان ؛ و امير على بيك موسى جاندار را ولايت كلبار « 8 » داد ؛ و بلوك سياخ « 9 » و ماصرم « 10 » به اسم اويس بهادر كرد « 11 » ؛ و فيروز آباد به حاجى رستم اخى جوق مسلم داشت و مواجب و مرسومات هر يك را عليحده اضافتى معيّن « 12 » فرمود « 13 » ، و باقى طبقات مردم على اختلاف « 14 » مراتبهم به انعام و احسان شاكر گردانيد .
و از آن طرف سلطان ابو يزيد و امير رمضان چون به موجب ملتمس شاه يحيى مقرّر شده بود كه ابرقوه ( تسليم ) « 15 » سلطان بايزيد نمايند ، شاه يحيى لشكرى همراه ايشان گردانيده بدان طرف رفتند . چون نزديك ابرقوه رسيدند « 16 » ، امير رمضان پيشتر رفت و پروانهء سلطان زين العابدين رسانيد . مهذّب شرايط اعزاز و اكرام به اقامت رسانيد و مقدم امير سيف الدّين رمضان موقّع داشت . امّا گفت من « 17 » بندهء حضرت پادشاه سعيدم ، اكنون وارث مملكت سلطان زين العابدين است . اين امانتى است بايد « 18 » من به وارث سپارم . و در امكان كه تفويض آن امر و رجوع اين مملكت به سلطان ابو يزيد امرى وضعى باشد . به مجرّد رسالت اكتفا ننمود و بعد از آن به طريق جدال و قتال و محاصره و محاربه كوششها كردند مؤثّر نيامد و مفيد نيفتاد . جنگ و خصومت و حيل و خدعت نافع نشد . خايب « 19 » و خاسر مراجعت نمودند و سلطان ابو يزيد با لشكر متوجّه اصفهان شد .
هامش
( 1 ) با : نوازش .
( 2 ) با : كردند .
( 3 ) با : نوازش .
( 4 ) مل : افغان .
( 5 ) اساس ، گ ، مل : حفرك .
( 6 ) اساس ، گ : فرو دشت .
( 7 ) اساس ناخواناست .
( 8 ) با : كربال . اساس : كلهار .
( 9 ) مل : صياخ .
( 10 ) گ ، مل : باصرم .
( 11 ) با ندارد .
( 12 ) اساس : معتبر .
( 13 ) مل : كرد .
( 14 ) با : على الاختلاف .
( 15 ) اساس ندارد .
( 16 ) مل : رفتند .
( 17 ) فقط در اساس .
( 18 ) فقط در مل .
( 19 ) اساس : جانب .