علفها را روياند به طورى كه به زانوانشان مىرسيد . برخ بازگشت و موسى به سوى او آمد . به موسى گفت : ديدى چگونه با خدا مخاصمه كردم و او حق را به من داد ؟
موسى خواست با او درآويزد . خداوند به او وحى كرد كه ( كارى به او نداشته باش ) برخ هر روز سه بار مرا مىخنداند . 167
سخنان غزّالى دربارهء فوايد جوع و كمخوارى ، در كتاب كسرالشهوتين و سكوت رضامندانه در برابر آن ، نيز هر دو غريب و تأمّل برانگيزند . فايدهء ششم از فوايد جوع ، كم خفتن و قدرت بر بيدار ماندن است . هر كه بيشتر بخورد بيشتر تشنه مىشود و بيشتر آب مىنوشد « و من كثر شربه كثر نومه » . و خواب زياد هم عمر را ضايع مىكند و هم موجب سختى دل و كندى طبع و قوت تهجّد مىگردد . آنكه پر مىخورد يا به خواب مىرود و اصلًا توفيق طاعت شبانه نمىيابد ، يا نمازى خوابآلوده مىگزارد . و اگر بىهمسر است ، اين بسا كه در خواب دچار احتلام گردد و مجبور به غسل شبانه با آب سرد شود كه ممكن است او را بيازارد ، يا مجبور شود شب را بىتهجّد به سر آورد و صبح براى غسل به حمام رود كه ممكن است در حمام نگاهش به عورت كسى افتد . اين هم خطرهايى دارد و اينها همه از سيرى و پرخوردن بر مىخيزد . و ابوسليمان گفته است كه « الاحتلام عقوبة » . 168
امّا « جناب عشق را درگه بسى بالاتر از عقل است . » به قصهء پر راز و ناز عشق مىرسيم كه غزّالى و فيض را به هم سخنى و همداستانى شكرآميز نشانده است كه :
آفرين بر عشق كلّ اوستاد * صد هزاران ذرّه را داد اتّحاد 169
فيض كه در جاهاى ديگر از بردن نام صوفيان هم كراهت دارد ، در اينجا چنان جامش از شهد محبت لبريز است كه گنجايش نيم قطره زهر عداوت را ندارد . از ابوتراب نخشبى و حسن بصرى و جنيد بغدادى قصهها و اقوالى مىآورد . و ابيات ابوتراب را در باب علامات عاشقان صادق ، از سر تأييد و تحسين ذكر مىكند كه :
لا تخدعنّ فللمحبّ دلائل * و لديه من تحف الحبيب وسائل