بلى در حديثى ديگر وارد شده كه : هيچ بندهاى نيست كه « لا إله الّا اللَّه » بگويد ، و بكشد به گفتن اين آواز خود را ، و به عبارتى ديگر : و بلند كند به آن آواز خود را ، الّا اين كه فرو ريزد از او گناهان به زير قدمهاى او ، چنان كه مىريزد برگ درخت به زير درخت . و اين حديث محمول است بر قدرى از بلندى كه از حدّ اعتدال تجاوز نكند ، تا با آن آيات و احاديث سابقه جمع تواند شد ، يا محمول است بر تهليلى كه در اذان گفته مىشود ، كه آن را هر چند بلند گويند به جهت شنوانيدن فاضلتر است .
و از جملهء امور شنيعهء اين طايفه آنكه ميان كلمهء طيّبهء توحيد حرفى چند بيگانه مىآورند ، و كلمه را مىشكنند و تغيير مىدهند و ممزوج به اشعار مىسازند ، و در اثناى ذكر كردن گاهى نعره مىكشند و فريادى بر مىآورند ، و گاه دست بر دست مىزنند ، و گاه مىرقصند ، و گاه مىافتند ، و گاه مىطپند . و امثال اين حركات از ايشان صادر مىشود كه شبيه به لعب و استهزا ، و آن را عبادت نام مىكنند ، و با ذكر خدا كه عبادت است مىآميزند ، با آنكه كيفيت عبادت بايد كه از صاحب شرع رسيده باشد ، و امثال اين حركات نرسيده كه عبادت باشد ، بلكه خلافش رسيده .
در كتاب كافى از امام محمّد باقر عليه السلام روايت كرده كه : شخصى گفت به آن حضرت كه قومى هستند كه هر گاه چيزى از قرآن مذكور مىشود يا به آن حديث مىكنند ، يكى از ايشان بيهوش مىافتد به حدى كه مىبينيم كه اگر دستها يا پايهايش را ببرند با خبر نمىشود از آن ، پس آن حضرت فرمود : سبحان اللَّه ! آن از شيطان است ، به اين قسم چيزى مدح كرده نشدهاند ، نيست آنچه پسنديده است مگر نرم شدن و رقّت دل و ريختن اشك و ترس خداى .
بلى اگر چنين حالتى بىاختيار از كسى سر زند معذور خواهد بود . چنان كه از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام نقل كردهاند كه آن حضرت را در اثناى تلاوت قرآن بيهوشى دست داد . و از همام نقل كردهاند كه چون صفت متّقيان را از امام متّقيان شنيد بيهوش شد و در آن بيهوشى وفات يافت رضوان اللَّه عليه . امّا اين حالت بسيار بسيار نادر مىباشد ، و همه كس را ميسّر نيست .
فيضنامه ( فارسى ) — صفحة 187
مساهمون: محسن ناجي نصرآبادى
ص١٨٧