پوشيده مرقّعند ازين خامى چند * بر بسته ز طامات الف لامى چند
نارفته ره صدق و صفا گامى چند * بدنام كنندهء نكونامى چند ( 13 )
اما قبايحى كه از ناقصان زهّاد و عبّاد كه امروز مسمّى به صوفيهاند صادر مىشود : از آن جمله يكى آن است كه ذكر را بسيار بلند مىگويند و حال آنكه حق تعالى در قرآن مىفرمايد :
« وَ اذْكُرْ رَبَّكَ فِي نَفْسِكَ تَضَرُّعاً وَ خِيفَةً وَ دُونَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ بِالْغُدُوِّ وَ الْآصالِ »
يعنى : ياد كن پروردگار خود را در نفس خود از روى زارى و ترس ، و به صوتى كه به بلندى نرسد از گفتن به هر صبح و شام . و در جاى ديگر مىفرمايد :
« ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعاً وَ خُفْيَةً إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ »
، يعنى : بخوانيد پروردگار خود را از روى آهستگى ، به درستى كه حق تعالى درست نمىدارد آنانى را كه از حد اعتدال در مىگذرند .
و از حضرت پيغمبر صلي الله عليه و سلم مروى است كه به ابوذر غفارى خطاب فرمودند كه : اى ابوذر ! خداى را ذكر كن ذكر خامل ، ابوذر گفت ذكر خامل كدام است ؟ فرمود : ذكرى است كه آواز به آن بلند نشود .
و نيز از آن حضرت مروى است كه : به سفرى بيرون رفته بودند بر وادى بر آمدند ، مردمان شروع كردند در تهليل و تكبير و آوازها بلند كردند ، پس آن حضرت فرمود : اى مردمان ! آهسته باشيد و ذكر را بلند مكنيد ؛ به درستى كه شما نمىخوانيد كسى را كه نشنود و نه كسى را كه غايب باشد ، و نمىخوانيد مگر كسى را كه شنواست و نزديك ما و با شماست .
و از حضرت اميرالمؤمنين مروى است كه : هر كه ذكر خداى را پنهان كند ، پس به تحقيق ذكر خداى را بسيار كرده است ، به درستى كه منافقان ذكر خداى را علانيه مىكردند و پنهانى ذكر نمىكردند ، پس حق تعالى فرمود :
« يُراؤُنَ النَّاسَ وَ لا يَذْكُرُونَ اللَّهَ إِلَّا قَلِيلًا »
يعنى : به مردمان مىنمايند و ياد خداى نمىكنند مگر كم .
و از حضرت امام رضا عليه السلام مروى است كه : ذكر پست بهتر است از ذكر بلند به هفتاد چندان .