پى نوشتها :
( 1 ) . محمّد بن مرتضى بن شاه محمود ملقّب به ملّا محسن از بزرگترين علماى اماميّه قرن يازدهم هجرى ، معاصر شاه عباس ثانى است كه در فقه و حديث و تفسير و فلسفه ، صاحب نظر و داراى تأليفات گرانبها است . وى از پيشروان روش جمع بين اصول شريعت و طريقت و حكمت بود . در مقدمهء محجّةالبيضاء آمده كه ملّامحسن فيض در چهار ميدان گوى سبقت از همگان ربوده است . وى با بسط مبانى فلسفى و تطبيق آن با مبانى شرعى از ساير دانشمندان ممتاز گرديده است .
وى از شاگردان برجستهء ملّاصدرالدين شيرازى و داماد وى بود . وى بيش از هشتاد تأليف از خود به جاى گذارده كه اغلب آنها مكرّر به چاپ رسيده است . وى در سال 1091 ه . ق در كاشان وفات يافت و مقبرهء وى مشهور و محلّ رفت و آمد و نذورات است . براى آگاهى از حالات وى به كتابهاى : زهر الرّبيع ، قصص العلماء ، روضات الجنّات و كتاب الذريعه و مقدمهء محجّة البيضاء و لغتنامه دهخدا ، مادّه فيض كاشانى ، ص 365 ، مراجعه نماييد .
( 2 ) . ص 140 .