خوردن گوشت خوك ، پرهيز نمىكنند ، نجس هستند ، و اين نجاست عارضى است .
مانند هر مسلمانى كه در تماس با شئى نجسى ، نجس شود ، و اين نجاست عرضى ، با شستن پاك مىشود .
به هر حال در روايات ، در مواردى چند ، نجاست عرضى آنان مطمح نظر بوده است :
مثلًا در يك روايت صحيح از تماس پيدا كردن با يك زردشتى سؤال شده و امام فرموده است : اگر زردشتى دستهاى خور را بشويد ، حشر و نشر با او اشكالى ندارد . « 1 » اين قبيل اخبار دلالت دارند بر اينكه معنى نجاست اهل كتاب خباثت و نجاست باطنى ، و زشتى و بد سرشتى آنان است ( نه نجاست ظاهرى و ) نه لزوم شستن هر آنچه با آنان تماس پيدا مىكند . و در بسيارى از نصوص روائى آمده است كه جايز است مسلمانان ، زن يهوديه و نصرانيه را براى دايگى فرزند شير خوار خود بخوانند ( و اجير كنند ) تا آنان بچههاى مسلمانان را شير دهند « 2 » بهر حال قول به طهارت اهل كتاب به شيخ طوسى در نهايهاش ، و شيخ مفيد در المسائل الغرية و ابن ابى عقيل ، و ابن جنيد اسكافى نسبت داده شده ، و سيّد محمّد صاحب مدارك ، و محقّق سبزوارى صاحب ذخيرة المعاد ، و ملّامحسن فيض صاحب مفاتيح الشرايع به طهارت اهل كتاب گرايش نشان دادهاند . « 3 »
هامش
( 1 ) مفاتيح الشرايع : ج 1 ، ص 71 .
( 2 ) همان كتاب و جلد ، ص 225 .
( 3 ) - كنز العرفان فى فقه القرآن ، ناشر مكتبهء مرتضوى ، ج 1 ، پاورقى ، مهر 50 .