نكته ديگر اينكه اوامر و نواهى در اخبار ما به طور شايع حمل بر استحباب و كراهت شدهاند تا جائى كه تو گوئى : امر حقيقت در استحباب ، و نهى حقيقت در كراهت است ، و اين مسأله براى ما آشكار و مسلّم است . پس جمع كردن بين اخبار بدين گونه كه نهى و اجتناب از خمر را بر كراهت حمل كنيم شايستهتر است .
با اينكه اخبار دالّ بر طهارت خمر به وسيلهء اصل طهارت و عمومات تأييد مىشوند ؛ عموماتى كه دالّ بر اين هستند كه آب به طور مطلق و عام ، پاك و پاك كننده است كه شامل مىشود آب ملاقى با خمر را نيز بلكه نيز مىتوان به ظاهر قرآن براى اثبات طهارت آن استناد كرد زيرا هرگاه آب ملاقى با خمر ، يافته شود ، براساس قول به نجاست آن بايد از آن اجتناب شود و مقتضاى آيات شريفه اين است كه مىتوان با آن آب وضو و غسل كرد و نتوان به تيمّم عدول نمود . . .
آراء فقهى ملامحسن فيض كاشانى ( فارسى ) — صفحة 182
مساهمون: عليرضا فيض
ص١٨٢