تخطي إلى المحتوى الرئيسي

آراء فقهى ملامحسن فيض كاشانى ( فارسى ) — صفحة 180

مساهمون:

ص١٨٠
نماز خواندن در جامهء شراب آلوده اشكالى ندارد ، زيرا خداى تعالى نوشيدن آن را حرام فرموده ، و نماز خواندن در آن را حرام نكرده است . شهيد اوّل در كتاب ذكرى به جعفى نسبت داده است كه او با ابن‌ابى عقيل ، و شيخ صدوق در قول به طهارت خمر موافقت داشته است . محقّق حلّى در كتاب معتبر بر سر نجاست ، يا طهارت خمر دچار ترديد شده است ، و روايات در اين باب مختلف هستند . . . سبزوارى سپس گويد : دليل قائلين به طهارت خمر ، يك دسته از رواياتى است كه ظهور در طهارت آن دارند . اينك برخى از آن روايات از نظر همه پژوهشگران خواهد گذشت : 1 - صحيحهء حسن ابن ابى ساره كه در آن گويد : من به حضرت ابو عبداللَّه ( امام صادق عليه السلام ) عرض كردم : به جامه‌ام شراب ريخته است ، آيا پيش از شستن آن مىتوانم در آن نماز بخوانم ؟ فرموده : اشكالى ندارد ، جامه كه مست نشده است ! 2 - شيخ صدوق در قرب الاسناد در صحيح از عبداللَّه بن جعفرى حميرى ، از قول على بن رئاب نقل مىكند كه گفت : من از حضرت ابو عبداللَّه ( امام صادق عليه السلام ) دربارهء خمر و نبيذ كه به جامه‌ام ريخته بود پرسيدم كه آيا آن را بشويم ، و سپس نماز بخوانم فرموده : در آن نماز بخوان : مگر آنكه خمر ، جامه‌ات را آلوده ( قذر ) كرده باشد ، در اين صورت جاى ريختن خمر را بشوى زيرا خداى تعالى فقط شرب آن را حرام كرده است . 3 - در روايت موثّق از عبداللَّه بن بكير آمده است ، كه گويد : من نزد حضرت ابو عبداللَّه عليه السلام بودم كه مردى آمد و دربارهء خمر و نبيذ كه جامه‌اش را آلوده كرده بود پرسيد حضرت فرمود : اشكالى ندارد . 4 - در روايت حسين بن موسى خياط آمده است كه گويد : از حضرت ابو عبداللَّه ( امام صادق عليه السلام ) پرسيدم دربارهء مردى كه شراب نوشيد و قطره‌اى از آن از دهانش پريد و بر جامهء من افتاد ؟ فرمود : اشكالى ندارد .