1 - اجماع منقول ، علّامهء حلّى در كتاب مختلف الشيعه ، از شيخ طوسى و سيّد مرتضى نقل اجماع كرده است كه گفتهاند : همهء علماء بر نجاست خمر ، وحدت نظر دارند ، مگر تعداد كمى كه اعتبارى به قول آنان نيست ، و در كتاب منتهى گويد : قول به نجاست خمر ، قول اكثر اهل علم است .
2 - آيهء شريفه :
إِنَّمَا الْخَمْرُ وَ الْمَيْسِرُ ، وَ الْأَنْصابُ وَ الْأَزْلامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطانِ ،
إِنَّما يُرِيدُ الشَّيْطانُ أَنْ يُوقِعَ بَيْنَكُمُ الْعَداوَةَ وَ الْبَغْضاءَ فِي الْخَمْرِ وَ الْمَيْسِرِ
فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ،
كه در آيه مزبور خمر و قمار و انصاب و ازلام را رجس ناميده ، و امر كرده كه همه از آنها پرهيز كنند .
محقّق اردبيلى گويد :
در دنبالهء اين آيه گفتهاند : رجس به معنى نجس است ، به اتفاق همهء فقها ، چنان كه شيخ طوسى دركتاب تهذيب گفته است ، و دليل ديگر بر نجس بودن آن اينكه در آيه ، امر به اجتناب شده است ، و اجتناب از همهء وجوه ، واجب است . ( هم پرهيز از نوشيدن آن و هم پرهيز از ساير وجوه )
3 - دليل سوّم بر نجاست خمر ، اخبار بسيارى هستند ( كه دلالت بر آن دارند ) از جمله :
الف : در مكاتبهء على بن مهزيار آمده كه گويد :
من در نامهء عبداللَّه بن محمّد به حضرت ابوالحسن عليه السلام خواندم كه به آن حضرت نوشته بود : قربانت گردم ! زراره از قول حضرت ابو جفعر ( امام باقر ) عليه السلام و ابو عبداللَّه ( امام صادق عليه السلام روايت كرده كه آن دو بزرگوار دربارهء شراب انگورى كه بر لباس مردى ريخته شده است ، فرمودهاند :
اشكالى ندارد كه در آن جامه نماز بخواند ، فقط شرب خمر ، حرام است .
و راوى ديگرى از حضرت ابو عبداللَّه عليه السلام روايت كرده كه فرمودهاند :
هر گاه شراب انگورى يا هر مُسكرى بر روى جامهات ريخت ، اگر جاى آن را مىدانى همانجا را بشوى ، و اگر نمىدانى همهء آن را بشوى ، و اگر با جامهء شراب آلوده ، نماز خواندى ، نمازت را اعاده كن : من به كدام يك از اين دو قول ، عمل كنم ؟ امام عليه السلام ، با خط خود مرقوم داشتند و امضاء در