بعضى از اوصاف آن آب دگرگونى پيدا نكند ، و گويد :
دليل ما نصوص مستفيض بلكه متواتر است كه در ميان آنها روايت صحيح و غير صحيح وجود دارد . دليل ديگر اجماع منقول و اجماع محصّل است . فقط ابن ابى عقيل از زمرهء اجماع كنندگان استثنا شده است .
ابن ابى عقيل ، آب قليل را مانند آب كثير مىداند كه هرگاه يكى از اوصاف آن به وصف نجس درآيد نجس مىشود ، و صرف ملاقات با نجس ، آب را متنجّس نمىسازد . « 1 »
همو گويد :
دليل هائى كه ممكن است آنها را به نفع ابن ابى عقيل مورد استفاده قرار دهيم از اين قرار هستند :
1 - اصل برائت ، 2 - اصل طهارت ، 3 - اصل استصحاب ، دربارهء آب ، و دربارهء آب مُلاقى با نجس ، 4 - آيهء شريفه
وَ أَنْزَلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً طَهُوراً
« 2 » و نيز آيهء 22 سورهء زمر و آيهء 18 سورهء مؤمنون و آيهء 11 از انفال و آيهء 46 از نساء و آيهء 9 از مائده كه آب را به طور مطلق پاك و پاك كننده مىداند ، فقط آبى كه به وصف نجاست درآمده از آن خارج است پس آب قليلى كه به برخورد با نجاست به وصف نجس در نيامده پاك است . 5 - خبر مشهور از امام صادق عليه السلام كه فرمود : الماء كلّه طاهر حتّى تعلم انّه قذر ، معنى روايت اين است كه تمام آبها پاك هستند مگر آن آبى كه مىدانى پليد و نجس است . 6 - روايت ديگر از امام صادق عليه السلام كه فرموده است : انّ الماء طاهر لا ينجسه ( نجس ) الّاما غَيَّرَ لونه او طعمه او رائحته ابن ابى عقيل اين حديث را متواتر مىشناسد .
و روايات بسيار ديگرى كه هفت صفحه از صفحات جواهر را اشغال كردهاند و ظهور دارند در اينكه آب قليل به مجرد ملاقات با نجس ، نجس نمىشود صاحب جواهر همه را ذكر كرده و ادلّهء قائلين به نجاست آب ملاقى نجس را نيز به تفصيل ذكر مىكند و در مقام معارضه با ادلّهء طهارت آب قليل ، ادلّهء نجاست آن را قوىتر و مُعاضَد به اجماع مىشناسد و همان را انتخاب مىكند .
هامش
( 1 ) جواهر الكلام : ج 1 ص 105 .
( 2 ) فرقان : 50 .