مىشود ، به علاوه روايات مستفيض ، بلكه متواتر دلالت بر وجوب خمس دارند .
سپس ملّامحسن فيض چنين ادامه مىدهد :
ولى آنچه از روايات استفاده مىشود اين است كه ائمّه طاهرين عليهم السلام وجوب خمس را از شيعه برداشته ، و آن را بر شيعيان خود حلال گردانيدهاند ، در يك روايت امام عليه السلام فرموده است : حتّى خيّاط كه جامهاى را به پنج دانگ « 1 » مىدوزد ، يك دانگ آن مال ما ( ائمّه ) است ، ولى ما آن را بر شيعيان خود حلال كرديم تا پاك به دنيا آيند و آنگاه امام فرموده است : كسانى كه پدران مرا دوست مىدارند ، ما حقوق خود را كه در دست آنان داريم بر آنان حلال گردانيديم و بايد حاضران به غائبان ابلاغ كنند . « 2 »
و در روايت ديگرى امام فرموده است :
حقّ ما تا قيام قائم عجل اللَّه فرجه الشريف براى شيعيان ما حلال است .
و در روايت ديگرى فرموده است :
مردم به وسيلهء شكمها و آلات تناسلى خود هلاك مىشوند چرا كه حقّ ما را نمىپردازند ولى آگاه باشيد كه ما حقّ خود را بر شيعيان خود و فرزندان آنان حلال كرديم .
ابن جنيد اسكافى گويد :
امام نمىتواند آنچه را كه امام ديگر مالك است حلال كند و مرادش اين است كه فرضاً اگر امام صادق عليه السلام حقّ خود را حلال كرده ائمّهء پس از او كه حقّشان را حلال نكردهاند .
محقّق حلّى سخن اسكافى را بدين گونه مردود مىشناسد كه امام عليه السلام چيزى را حلال نمىكند مگر آنچه را كه ولايت در تحليل آن دارد و وقتى به عنوان مقام امامت و ولايت آن را حلال كرد يگر مال شخصى نيست و مثل آنست كه همهء ائمّه ، آن را حلال كرده باشند .
هامش
( 1 ) هر دانگ يك ششم درهم است .
( 2 ) - وسائل الشيعه : ج 6 ، ص 381 و رجوع به وافى جزء 6 ، صص 45 - 48 شود .