« إِخْواناً عَلى سُرُرٍ مُتَقابِلِينَ »
« 1 »
.
انتظار و آزار و هجران و فقدان و نحو آن آنجا نيست ، و هر كه هر چه خواهد به قدر همّتش او را ارزانى است ؛
« وَ فِيها ما تَشْتَهِيهِ الْأَنْفُسُ وَ تَلَذُّ الْأَعْيُنُ وَ أَنْتُمْ فِيها خالِدُونَ »
« 2 »
.
تو و طوبى و ما و قامت يار * فكر هر كس به قدر همّت اوست
و شرح حور و غلمان و لؤلؤ و مرجان و سائر لذات و انواع تنعّمات بهشت را از كتابهاى ديگر بطلبند كه اين رساله گنجايش ذكر آنها ندارد .
همه كس آنجا در سن سى و سه سالگى باشد « 3 » ؛ خوش قد و برهنه روى و صاحب حسن و خوش چشم . روز به روز حسن او « 4 » زياده گردد همچنان كه در دنيا كم مىگرديد . و بول و غائط نكنند و فضلهء ايشان به عرق و آروق « 5 » كه بوى آن بِهْ از بوى مشك باشد دفع شود .
و بهشت را هشت « در » باشد . وسعت هر درى ، چهارصد ساله راه ، و آن ، جاى مؤمنانى است كه گناه كبيره نكرده باشند و يا كرده باشند و از آن توبه كرده و تائب « 6 » مرده باشند يا توبه نيز نكرده باشند ليكن ايشان را شفاعتى دريافته باشد يا رحمت الهى رسيده .
حقتعالى ما را و برادران مؤمن ما را ، بهشت روزى گرداناد چنان كه از هر « در » كه خواهيم داخل شويم ؛ « بِمَنِّهِ وَ كَرَمِهِ « 7 » » .
هامش
( 1 ) . در حاشيهء نسخهء « ق » و « خ » : « بر كرسىها نشستهاند روبروى يكديگر شاد و خرم » . حجر ، آيهء 47 .
( 2 ) . در حاشيهء نسخهء « ق » و « خ » : « و مر شما راست در بهشت آنچه خواهد نفسْها و لذت گيرد از آن چشمها و شما دائم در آن خواهيد بود » . زخرف ، آيهء 71 .
( 3 ) . نسخهء « ى » و « ث » : « باشند » .
( 4 ) . نسخهء « م » و « ث » : « ايشان » .
( 5 ) . باد گلو .
( 6 ) . توبه كننده .
( 7 ) . نسخهء « م » : « وَ جُودِه » .