خداى تعالى بر هر دل متكبر جبر كننده .
و در حديث آمده : « الْكِبْرُ رِدَاءُ اللَّهِ فَمَنْ نَازَعَ اللَّهَ شَيْئاً مِنْ ذَلِكَ أَكَبَّهُ اللَّهُ فِي النَّارِ » « 1 » ؛ يعنى كبر رداى خداست عز و جل ، پس هر كه منازعه كند خداى را در چيزى از آن ، حقتعالى او را سرنگون در آتش اندازد .
دهم حبّ دنيا و غافل بودن از خدا ،
و دراز كردن امل و فراموش كردن اجل ، كه در مقابل زهد است . و اين امورى است كه بنده را از همهء خيرات محروم مىسازد . حقتعالى مىفرمايد :
« وَ غَرَّتْكُمُ الْأَمانِيُّ حَتَّى جاءَ أَمْرُ اللَّهِ وَ غَرَّكُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ »
« 2 » ؛ يعنى و فريب داد شما را آرزوها تا آنكه آمد امر خداى - يعنى مرگ - و فريب داد شما را به خداى ، فريب دهنده .
و در حديث آمده : « حُبُّ الدُّنْيَا رَأْسُ كُلِّ خَطِيئَةٍ » « 3 » ؛ يعنى دوستى دنيا سَرِ هر گناهى است .
و نيز در حديث آمده : « مَنْ أَصْبَحَ وَ أَمْسَى وَ الدُّنْيَا أَكْبَرُ هَمِّهِ جَعَلَ اللَّهُ تَعَالَى الْفَقْرَ بَيْنَ عَيْنَيْهِ وَ شَتَّتَ أَمْرَهُ وَ لَمْ يَنَلْ مِنَ الدُّنْيَا إِلَّا مَا قُسِمَ لَهُ . وَ مَنْ أَصْبَحَ وَ أَمْسَى وَ الْآخِرَةُ أَكْبَرُ هَمِّهِ جَعَلَ اللَّهُ تَعَالَى الْغِنَى فِي قَلْبِهِ وَ جَمَعَ لَهُ أَمْرَهُ » « 4 » ؛ يعنى هر كه صبح و شام كند و دنيا بزرگتر امرى باشد او را كه در غم آن باشد ، بدارد حقتعالى فقر را ميان هر دو چشم او و پريشان سازد كار او را و نرسد از دنيا مگر آنچه را كه روزى او شده باشد . و هر كه صبح و شام كند و آخرت بزرگتر امرى باشد او را كه در غم او باشد ، بگرداند حقتعالى بىنيازى را در دل او و جمع كند از براى او كار او را .
هامش
( 1 ) . كافى ، ج 2 ، ص 309 ، ح 5 ؛ بحارالأنوار ، ج 70 ، ص 215 ، ح 5 .
( 2 ) . حديد ، آيهء 14 .
( 3 ) . كافى ، ج 2 ، ص 130 ، ح 11 ؛ بحارالأنوار ، ج 70 ، ص 19 ، ح 9 .
( 4 ) . كافى ، ج 2 ، ص 319 ، ح 15 ؛ بحارالأنوار ، ج 70 ، ص 17 ، ح 6 .