و پشيمان مىشوند .
و در حديث آمده : « إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ كُلَّ مُفَتَّنٍ تَوَّابٍ » « 1 » ؛ يعنى به درستى كه حقتعالى دوست مىدارد آن كسى را كه در فتنهء گناه مىافتد و باز توبه مىكند ؛ يعنى اصرار بر معصيت نمىدارد .
و كسى را كه توبه ميسر نشود ، يعنى پشيمانى و عزم بر نكردن گناه دست ندهد ، بايد كه عزم بر توبه داشته باشد و از صدور آن غمناك و آزرده باشد ؛ چه ، كسى كه گناه كند و گريد مثل كسى نيست كه گناه كند و خندد . و در حديث آمده كه « مؤمن كسى است كه از گناه غمناك شود و از حسنه شادمان » « 2 » .
و هر كه توفيق يابد كه اعمال حسنه و سنن سنيّهء مذكوره را به جاى آورد و از اعمال سيّئهء مذكوره اجتناب نمايد و اخلاق پسنديده را تحصيل كند و ناپسنديده را از خود دور ، روز به روز حالش در ترقّى باشد ؛ حسناتش متزايد و سيّئاتش مغفور ، و درجاتش مرفوع ، و باطنش صافى ، و قربش به حق وافى ، و دعايش مستجاب و نفْسش مستطاب . بيت
گرچه وصالش نه به كوشش دهند * آن قدر اى دل كه توانى بكوش
« رَزَقَنَا اللَّهُ ذَلِكَ بِمَنِّهِ وَ جُودِهِ »
آنچه مقصود بود از كتاب به انجام آمد ، و تاريخ اتمام از جهت شهر و عام « 3 » « شهر محرم الحرام » آمد « 4 » . « وَ الْحَمْدُلِلَّهِ أَوَّلًا وَ آخِراً » .
هامش
( 1 ) . كافى ، ج 2 ، ص 435 ، ح 9 ؛ بحارالأنوار ، ج 6 ، ص 40 ، ح 74 .
( 2 ) . امام صادق عليه السلام : « مَنْ سَرَّتْهُ حَسَنَتُهُ وَ سَاءَتْهُ سَيِّئَتُهُ فَهُوَ مُؤْمِن » ( كافى ، ج 2 ، ص 232 ، ح 6 ؛ وسائلالشيعه ، ج 16 ، ص 61 ، ح 20982 ) .
( 3 ) . ماه و سال .
( 4 ) . نسخهء « م » : « آنچه مقصود بود از كتاب به انجام آمد به تاريخ يازدهم شهر صفر . « خُتِمَ بِالْخَيْرِ وَالظَّفَر » .