عقاب است به نيران ؛ مثل خون ناحق كردن و پدر و مادر را از خود رنجانيدن و به زنى كه به عفت معروف باشد نسبت زنا دادن و مال يتيم را به ستم خوردن و ربا دانسته خوردن و از رحمت خدا نا اميد شدن و از مكر او ايمن بودن .
و صغاير آن است كه فعل آن موجب عقابى است كمتر از عقاب كباير و تركش شرط صحت ايمان نيست ؛ مثل قمار باختن و ساز شنيدن و حرير پوشيدن و غير آن .
و اصرار بر صغيره حكم كبيره دارد ؛ چه در حديث آمده : « لَا صَغِيرَةَ مَعَ الْإِصْرَارِ وَ لَاكَبِيرَةَ مَعَ الْإِسْتِغْفَارِ » « 1 » ؛ يعنى صغيره نيست با اصرار و كبيره نيست با استغفار . و اصرار ، آن است كه توبه به خاطرش نرسد .
و هر كه از كباير اجتناب كند صغاير او آمرزيده مىشود ؛ چنان كه حقتعالى مىفرمايد :
« إِنْ تَجْتَنِبُوا كَبائِرَ ما تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ وَ نُدْخِلْكُمْ مُدْخَلًا كَرِيماً »
« 2 » ؛ يعنى اگر شما اجتناب كنيد از گناههاى بزرگ كه نهى شده شما را از آنها ، مىپوشانيم از شما بدىهاى شما را و داخل مىسازيم شما را در محل پرفايده .
و مكروهات ، بعضى تعلق به عبادات دارد ؛ مثل نماز گزاردن در جامهاى كه در آن صورت حيوانى نمايان باشد يا در جايى كه صورت حيوانى در نظر باشد يا در قبرستان و غير آن از مكروهات نماز و روزه و حج ؛ چنان كه در ترجمهء عبادات ذكر آن شده .
و بعضى تعلق به مباحات دارد ؛ مثل چيزى خوردن با دست چپ يا
هامش
( 1 ) . كافى ، ج 2 ، ص 288 ، ح 1 ؛ وسائلالشيعه ، ج 15 ، ص 337 ، ح 20681 .
( 2 ) . نساء ، آيهء 31 .