از او « 1 » گناهان را ، و چون مسح قدمين كند بگذراند حقتعالى او را بر صراط ، روزى كه قدمها لغزد .
و در روايتى ديگر آمده كه هر عضوى را كه بشويد يا مسح كند ، گناهانى كه به آن عضو كرده باشد ريخته شود از آن « 2 » .
و نيز در حديث آمده : « مَنْ تَوَضَّأَ فَذَكَرَ اسْمَ اللَّهِ طَهُرَ جَمِيعُ جَسَدِهِ ، وَ كَانَ الْوُضُوءُ إِلَى الْوُضُوءِ كَفَّارَةً لِمَا بَيْنَهُمَا مِنَ الذُّنُوبِ . وَ مَنْ لَمْ يُسَمِّ لَمْ يَطْهُرْ مِنْ جَسَدِهِ إِلَّا مَا أَصَابَهُ الْمَاءُ » « 3 » ؛ يعنى هر كه وضو بسازد پس ذكر خداى كند در وضو ، يعنى « بِسْمِ اللَّه » بگويد و ياد خداى كند ، پاكيزه شود جميع بدن او ، و آن وضو كفارهء گناهانى « 4 » باشد كه ميان آن وضو و وضوى سابق برآن واقع شده باشد . و هر كه « بِسْمِ اللَّه » نگويد ، پاكيزه نشود از بدن او مگر آنچه آب به آن رسد .
و دعاهاى شستن اعضاى وضو ، مشهور و در كتاب « اذكار الطهارة » مذكور است . و در حديث آمده كه « هر كه آن دعاها را بخواند حقتعالى به عدد هر قطرهاى فرشتهاى خلق كند كه او را تقديس و تسبيح و تهليل « 5 » كند و ثواب آن را از براى آن شخص بنويسند تا روز قيامت » « 6 » .
هامش
( 1 ) . نسخهء « ق » : « از آن » .
( 2 ) . امام باقر عليه السلام از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم : « . . . . فَاعْلَمْ أَنَّكَ إِذَا ضَرَبْتَ يَدَكَ فِي الْمَاءِ وَ قُلْتَ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ تَنَاثَرَتِ الذُّنُوبُ الَّتِي اكْتَسَبَتْهَا يَدَاكَ ، فَإِذَا غَسَلْتَ وَجْهَكَ تَنَاثَرَتِ الذُّنُوبُ الَّتِي اكْتَسَبَتْهَا عَيْنَاكَ بِنَظَرِهِمَا وَ فُوكَ بِلَفْظِهِ ، فَإِذَا غَسَلْتَ ذِرَاعَيْكَ تَنَاثَرَتِ الذُّنُوبُ عَنْ يَمِينِكَ وَ شِمَالِكَ ، فَإِذَا مَسَحْتَ رَأْسَكَ وَ قَدَمَيْكَ تَنَاثَرَتِ الذُّنُوبُ الَّتِي مَشَيْتَ إِلَيْهَا عَلَى قَدَمَيْكَ » ( كافى ، ج 3 ، ص 71 ، ح 7 ؛ بحارالأنوار ، ج 18 ، ص 128 ، ح 37 ) .
( 3 ) . عللالشرائع ، ج 1 ، ص 289 ، ح 1 ؛ بحارالأنوار ، ج 77 ، ص 314 ، ح 2 .
( 4 ) . در نسخهء « ق » : « كفارهء گناهى » .
( 5 ) . لا إله الّا اللّه گفتن .
( 6 ) . اميرالمؤمنين عليه السلام : « . . . مَنْ تَوَضَّأَ بِمِثْلِ مَا تَوَضَّأْتُ ، وَ قَالَ مِثْلَ مَا قُلْتُ ، خَلَقَ اللَّهُ لَهُ مِنْ كُلِّ قَطْرَةٍ مَلَكاً يُقَدِّسُهُ وَ يُسَبِّحُهُ وَ يُكَبِّرُهُ وَ يُهَلِّلُهُ ، وَ يَكْتُبُ لَهُ ثَوَابَ ذَلِكَ » ( ثوابالأعمال ، ص 16 ؛ بحارالأنوار ، ج 77 ، ص 318 ، ح 12 ) .