الْحَسَنَاتِ وَ تَفْرَحُ بِهِ الْمَلَائِكَةُ » « 1 » ؛ يعنى در مسواك كردن دوازده خصلت است : از جملهء سنن است و پاكيزه كنندهء دهن است و جلا دهندهء بصر است و خشنود كنندهء رحمان است و سفيد كنندهء دندان است و زايل گردانندهء زردى آن است و محكم كنندهء گوشت دندان است و اشتها آورندهء طعام است و زايل كنندهء بلغم « 2 » است و زياده كنندهء حفظ است و مضاعف گردانندهء حسنات است و شادكنندهء فرشتگان است .
ثواب وضو
در حديث آمده كه « الْمُتَوَضِّئُ أَوَّلَ مَا يَمَسُّ الْمَاءَ يَتَبَاعَدُ عَنْهُ الشَّيْطَانُ ، وَ إِذَا تَمَضْمَضَ نَوَّرَ اللَّهُ قَلْبَهُ وَ لِسَانَهُ بِالْحِكْمَةِ ، فَإِذَا اسْتَنْشَقَ آمَنَهُ اللَّهُ مِنَ النَّارِ وَ رَزَقَهُ رَائِحَةَ الْجَنَّةِ ، فَإِذَا غَسَلَ وَجْهَهُ بَيَّضَ اللَّهُ وَجْهَهُ يَوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوهٌ وَ تَسْوَدُّ وُجُوهٌ ، وَ إِذَا غَسَلَ سَاعِدَيْهِ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ أَغْلَالَ النَّارِ ، وَ إِذَا مَسَحَ رَأْسَهُ مَسَحَ اللَّهُ عَنْهُ سَيِّئَاتِهِ ، وَ إِذَا مَسَحَ قَدَمَيْهِ أَجَازَهُ اللَّهُ عَلَى الصِّرَاطِ يَوْمَ تَزِلُّ فِيهِ الْأَقْدَامُ » « 3 » ؛ يعنى وضو كننده ، اول كه دست به آب زند شيطان از او دور شود و چون مضمضه كند نورانى گرداند حقتعالى دل او و زبان او را به حكمت و چون استنشاق كند ايمن گرداند او را از آتش دوزخ و روزى او گرداند بوى بهشت را و چون روى بشويد ، سفيد گرداند روى او را روزى كه سفيد شود رويى چند و سياه شود رويى چند ، و چون دستها را بشويد حرام گرداند حقتعالى بر او غلهاى آتشين را ، و چون مسح سر كند محو گرداند « 4 » حقتعالى
هامش
( 1 ) . منلايحضرهالفقيه ، ج 1 ، ص 55 ، ح 126 ؛ مكارمالاخلاق ، ص 50 ؛ بحارالأنوار ، ج 73 ، ص 137 .
( 2 ) . در اصطلاح اطباء قديم : يكى از اخلاط چهارگانهء بدن .
( 3 ) . امالى صدوق ، ص 191 ؛ بحارالأنوار ، ج 77 ، ص 229 ، ح 1 .
( 4 ) . نسخهء « م » : « كند » .