شك دارد در صبح ، سحور مىتواند كرد ؛ همين كه يقين شد كه صبح است ، دست از آن مىكشد .
و مستحب است كه افطار بر شيرينى كند يا آبى نيم گرم كه زنگ از دل مىبرد ، و تأخير افطار از نماز مغرب مگر آنكه انتظار او كشند در افطار ، و افطار فرمودن روزهداران را . در حديث آمده كه « افطار فرمودن تو ، برادر مؤمن را ، بهتر است از روزه داشتن تو » « 1 » .
و تا تواند سعى كند كه بر حلال افطار كند و از شبهه مجتنب « 2 » باشد و بسيار نخورد و قبل از سيرى دست بكشد كه فوايد جوع و غوائل « 3 » شبع « 4 » بسيار است .
و بايد كه در ماه شعبان مهياى روزهء ماه رمضان شود به توبه و ردّ مظالم و ترك شواغل « 5 » بيهوده . و دعايى كه در حديث آمده بخواند در وقت ديدن ماه « 6 » . و اين ماه مبارك را مخصوص گرداند به زيادتى تصدّق و تلاوت قرآن و تفقّد كردن « 7 » شب قدر و اعتكاف داشتن در آن
هامش
( 1 ) . امام كاظم عليه السلام : « فِطْرُكَ أَخَاكَ الصَّائِمَ أَفْضَلُ مِنْ صِيَامِكَ » ( كافى ، ج 4 ، ص 68 ، ح 2 ؛ وسائلالشيعه ، ج 10 ، ص 139 ، ح 13048 ) .
( 2 ) . دورى كننده .
( 3 ) . جمع غائله ، سختى و گزند .
( 4 ) . سيرى .
( 5 ) . جمع شاغله ، بازدارنده ، مانع .
( 6 ) . در حاشيهء نسخهء « ق » و « م » و « خ » : « دعا اين است : اللَّهُمَّ أَهِلَّهُ عَلَيْنَا بِالْأَمْنِ وَ الْإِيمَانِ وَ السَّلَامَةِ وَ الْإِسْلَامِ وَ الْعَافِيَةِ الُمجَلِّلَةِ وَ الرِّزْقِ الْوَاسِعِ وَ دَفْعِ الْأَسْقَامِ . يعنى بار خدايا نو كن اين ماه را بر ما با ايمنى و ايمان و سلامتى و اسلام و تندرستى وافر و روزى فراخ و دفع بيماريها .
امام باقر عليه السلام : « كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله و سلم إِذَا أَهَلَّ هِلَالَ شَهْرِ رَمَضَانَ اسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ وَ رَفَعَ يَدَيْهِ فَقَالَ : اللَّهُمَّ أَهِلَّهُ عَلَيْنَا بِالْأَمْنِ وَ الْإِيمَانِ وَ السَّلَامَةِ وَ الْإِسْلَامِ وَ الْعَافِيَةِ الُمجَلِّلَةِ وَ الرِّزْقِ الْوَاسِعِ وَ دَفْعِ الْأَسْقَامِ . اللَّهُمَّ ارْزُقْنَا صِيَامَهُ وَ قِيَامَهُ وَ تِلَاوَةَ الْقُرْآنِ فِيهِ . اللَّهُمَّ سَلِّمْهُ لَنَا وَ تَسَلَّمْهُ مِنَّا وَ سَلِّمْنَا فِيهِ » ( كافى ، ج 4 ، ص 70 ، ح 1 ؛ وسائلالشيعه ، ج 10 ، ص 321 ، ح 13509 ) .
( 7 ) . جست و جو كردن .