و در قرآن مجيد وارد شده كه
« وَ الَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَ الْفِضَّةَ وَ لا يُنْفِقُونَها فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذابٍ أَلِيمٍ يَوْمَ يُحْمى عَلَيْها فِي نارِ جَهَنَّمَ فَتُكْوى بِها جِباهُهُمْ وَ جُنُوبُهُمْ وَ ظُهُورُهُمْ هذا ما كَنَزْتُمْ لِأَنْفُسِكُمْ فَذُوقُوا ما كُنْتُمْ تَكْنِزُونَ »
« 1 » ؛ يعنى آن كسانى كه گنج مىنهند طلا و نقره ، و نفقه نمىكنند در راه خدا - يعنى زكات آن را نمىدهند - پس بشارت ده ايشان را به عذاب دردناك ؛ روزى كه گرم كنند آن طلا و نقره را در آتش دوزخ و داغ كنند به آن پيشانىهاى ايشان و پهلوهاى ايشان و پشتهاى ايشان را و گويند اين گنج شماست كه در دار دنيا گذاشتيد و زكات آن نداديد ، پس بچشيد آنچه را گنج مىنهاديد .
آيات و احاديث در اين باب بسيار است ، ليكن صاحب هوش را اين مقدار كافى است و بىهوش را اضعاف « 2 » اين نيز سودمند نيست .
عمر شد در مالدارى خواجه هى * نيك بنگر در چه كارى خواجه هى
در اميد سود ، عُمرت شد زيان * راه حسرت مايه دارى خواجه هى
حَبِّ حُبِّ زَر چو كِشتى در دلت * نيستت بر غير زارى خواجه هى
هامش
( 1 ) . توبه ، آيهء 34 و 35 .
( 2 ) . جمع ضِعف ، دو چندان ، دو برابر يا بيشتر .