و هر كه طواف نساء را عامداً ترك كند يا احَدُ الطوافَين « 1 » را فراموش كند يا سعى را ، بايد كه به جاى آرد و اگر چه بعد از مناسك باشد . پس اگر به خانهء خود آمده باشد ، نائبى بگيرد تا به جهت او ، به فعل آورد . و تا طواف نساء از نايب به فعل نيايد زنان بر او حرام باشند . پس اگر با زنان صحبت دارد « 2 » شترى بكشد .
و هر كه در طواف يا سعى زيادتى كند عمداً ، فاسد شود . و اگر سهواً باشد دو هفت شوط تمام مىكند و چهار ركعت نماز مىگزارد و يكى را نافله حساب مىكند به شرط آنكه در سعى ، هشتمين را تمام كرده باشد .
و او را مىرسد كه طرح كند « 3 » زيادتى را در سعى هر چه باشد .
و هركه نقصانى كرده باشد در طواف يا سعى ، تمام مىكند و اگر چه يك گام باشد . و اگر متعذر باشد ، نايبى مىفرستد تا تمام كند . و هر كه به جهت عذرى ، در طواف نقصان كند ، بنا مىنهد بر آنجا كه گذاشته و تمام مىكند اگر از نصف گذشته باشد « 4 » ، و الّا از سر مىگيرد . و اولى آن است كه در هر دو صورت از سر بگيرد .
و هركه شك كند در طواف يا سعى بعد از فراغ ، التفات به آن شك نمىكند . و اگر در اثنا باشد ، پس اگر شك در زيادتى است قطع مىكند و اگر در نقصان است بنا بر اقلّ مىنهد . و از سر گرفتن اولى و احوط است .
و هر كه نماز طواف را فراموش كند يا ندانسته ترك كند ، بر مىگردد و مىگزارد . و اگر ميسّر نشود ، قضا مىكند جايى كه به يادش آيد يا نايبى مىفرستد كه قضا كند .
هامش
( 1 ) . يكى از دو طواف زيارت و نساء .
( 2 ) . همخوابى ، همبسترى .
( 3 ) . انداختن ، افكندن .
( 4 ) . در نسخهء « ق » ، « باشد » نيامده است .