و هر كه احرام را ترك كند يا تلبيه را يا احَدُ الوُقُوفَين « 1 » يا طواف زيارت يا سعى يا ترتيب ميان اين دو يا ترتيب ميان سعى و طواف نساء ، حج يا عمرهء او باطل است .
و همچنين اگر به سهو ، هر دو وقوف را ترك كند .
و اگر يكى را دريابد ، اختيارى يا اضطرارى ، هشت احتمال دارد « 2 » ؛ دو از آن باطل است كه دريافتن وقوف عرفه تنها باشد ، خواه اختيارى و خواه اضطرارى ، و شش ديگر صحيح است . و احوط آن است كه اكتفا به اضطرارى مشعر تنها ، بلكه به اضطرارى هر دو نكند .
و هركه پيش از غروب از عرفات بيرون رود عمداً ، شترى بكشد . و اگر عاجز شود ، هجده روز روزه بگيرد . و اگر جاهل يا ساهى « 3 » باشد يا پيش از غروب رجوع كند ، بر او چيزى لازم نشود .
و هر كه پيش از صبح از مشعر بيرون رود بىضرورتى ، گوسفندى بكشد و احتمال بطلان حج نيز هست . و با ضرورت جايز است .
و هر كه سر تراشيدن را تأخير كند از طواف در حج ، طواف را اعاده كند . پس اگر عمداً كرده باشد گوسفندى بكشد .
و هر كه از منى كوچ كند پيش از سر تراشيدن ، برگردد و آنجا سر بتراشد اگر ممكن باشد و الّا هر جا كه ميسّر شود بتراشد و موى سر را بفرستد تا در منى دفن كنند .
هامش
( 1 ) . يكى از دو وقوف « عرفات » و « مشعر » . نسخهء « خ » : « احد الوقوفين را » .
( 2 ) . در حاشيهء نسخهء « ق » و « خ » : « اوّل اختيارى هر دو ، دوّم اضطرارى هر دو ، سيوم اختيارى عرفات و اضطرارى مشعر ، چهارم عكس ، پنجم اختيارى عرفات تنها ، ششم اختيارى مشعر تنها ، هفتم اضطرارى عرفات تنها ، هشتم اضطرارى مشعر تنها » .
( 3 ) . غافل ، فراموش كار .