مىكند « 1 » همچنان كه دم حدّادى « 2 » خبث « 3 » آهن را » « 4 » .
و نيز فرمودند كه « حاج بر سه قسم است : اوّل آن كه آزاد شود از آتش دوزخ . دوم آن كه از گناه پاك شود چنان كه روزى كه از مادر متولد شده . سيم آن كه محفوظ ماند در اهلش و مالش . و اين ادنى « 5 » چيزى است كه حاج به آن رجوع كند » « 6 » .
و نيز فرمودند كه « هر كه در راه مكه بميرد ، در رفتن يا در برگشتن ، ايمن گردد از فزع اكبر در روز قيامت » « 7 » ، يعنى ترس بزرگ .
و نيز فرمودند كه « حاجّ چون شروع در تهيهء سفر كند گامى برندارد و نگذارد مگر آنكه بنويسند به جهت او دَه حسنه و محو كنند از او دَه سيّئه و بلند گردانند براى او دَه درجه . پس چون راحلهء « 8 » او به راه افتد ، برندارد گامى و نگذارد گامى مگر آنكه بنويسند براى او مثل اين ، و همچنين تا آنكه مناسك را تمام ادا كند . پس گناهان او را جميع بيامرزند و تا آخر « ربيع الاوّل » حسنات او را مىنوشته باشند و سيّئات او را وا
هامش
( 1 ) . نسخهء « م » : « مىبرد » .
( 2 ) . آهنگرى .
( 3 ) . پليدى .
( 4 ) . امام صادق عليه السلام : « قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله و سلم : تَابِعُوا بَيْنَ الْحَجِّ وَ الْعُمْرَةِ فَإِنَّهُمَا يَنْفِيَانِ الْفَقْرَ وَ الذُّنُوبَ كَمَا يَنْفِي الْكِيرُ خَبَثَ الْحَدِيدِ » ( كافى ، ج 4 ، ص 255 ، ح 12 ؛ وسائلالشيعه ، ج 11 ، ص 123 ، ح 14413 ) .
( 5 ) . كمترين .
( 6 ) . امام صادق عليه السلام : « الْحَاجُّ يَصْدُرُونَ عَلَى ثَلَاثَةِ أَصْنَافٍ ؛ صِنْفٌ يُعْتَقُ مِنَ النَّارِ ، وَ صِنْفٌ يَخْرُجُ مِنْ ذُنُوبِهِ كَهَيْئَةِ يَوْمَ وَلَدَتْهُ أُمُّهُ ، وَ صِنْفٌ يَحْفَظُهُ فِي أَهْلِهِ وَ مَالِهِ . فَذَاكَ أَدْنَى مَا يَرْجِعُ بِهِ الْحَاجُّ » ( تهذيب ، ج 5 ، ص 21 ، ح 5 ؛ ثوابالأعمال ، ص 48 ؛ بحارالأنوار ، ج 96 ، ص 26 ، ح 111 ) .
( 7 ) . امام صادق عليه السلام : « مَنْ مَاتَ فِي طَرِيقِ مَكَّةَ ذَاهِباً أَوْ جَائِياً أَمِنَ مِنَ الْفَزَعِ الْأَكْبَرِ يَوْمَ الْقِيَامَة » ( كافى ، ج 4 ، ص 263 ، ح 45 ؛ بحارالأنوار ، ج 7 ، ص 302 ، ح 55 ) .
( 8 ) . حيوان باركش يا سوارى .