آن است كه جمع كند ميان هر دو .
و بايد كه آنچه به دو « 1 » استنجا مىكند پاك باشد و حرمتى نداشته باشد « 2 » و استخوان و سرگين نباشد و عددش وَتر باشد و كمتر از سه نباشد .
و بول به غير آب ، پاك نمىشود . و بايد كه اوّل استبرا كند از بول به تكرار دست كشيدن و افشانيدن « 3 » تا اگر بعد از وضو ، ترى بيايد وضو را اعاده نبايد كرد .
درِ چهارم : در تعداد تَفَث و كيفيّت تنظيف بدن
تفث عبارت است از فضلاتى كه در بدن جمع مىشود و طبع سليم از آن متنفّر مىباشد . و تفث را بر ازالهء آن نيز اطلاق مىكنند . و تنظيف بدن را از آن فضلات ، سنن حنيفيّه « 4 » خوانند . بعضى از آن ، اجزاى بدن است و بعضى جدا از بدن و هر يك از اين دو ، نُه است . امّا آنچه اجزاء است :
اوّل موى سر است و تنظيف آن ، به تراشيدن بايد نمود . و آن سنّت مؤكّد است و اگر چه گذاشتن نيز جايز است به شرط آنكه پاكيزه نگاه دارند . و بايد كه در هفته يك بار واقع شود و رو به قبله بنشيند و ابتدا به جانب راست كند و « بِسْمِ اللَّه » بگويد و دعا بخواند و همه را بتراشد و موى را دفن كند .
هامش
( 1 ) . نسخهء « م » : « بدان » .
( 2 ) . در حاشيهء نسخهء « ق » و « خ » : « مثل آنكه خوردنى نباشد و كاغذ نباشد » .
( 3 ) . ريختن و پاشيدن .
( 4 ) . در حاشيهء نسخهء « ق » و « م » و « خ » : « سنن حنيفيّه سنتهايى است كه در دين حنيف حضرت ابراهيم عليه السلام بوده » .