مدرسان آن ديار طرف بربندد . نام و نشان استادانى كه در بصره به طبرى آموزش دادهاند ، در تراجم آمده است ، معروفترين آنان عبارتند : محمد بن موسى حرشى ، عماد ابن موسى غزاز ، محمد بن عبد اعلى صنعانى ، بشر بن معاذ و محمد بن بشار مشهور به « بندار » . اما طبرى از بصره نيز پس از مدتى بيرون رفت و خود را به كوفه رساند و در محضر استادان ساكن اين شهر ، چون هناد بن سرى و اسماعيل بن موسى علم حديث آموخت و در مجلس سليمان بن خلاد طلجى علم قرائت فراگرفت . در همين شهر ابو كريب محمد بن علاى همدانى عالم حديث ، كه به خشونت طبع شهرت داشت ، زندگى مىكرد . طبرى كه در آموختن ، تن به هر سختى مىداد ، خود گويد : « با اهل حديث بر در خانهاش رفتم ، از دريچه خانه سر درآورد و ما را بديد . اهل حديث از او مسئلتها و درخواستها نمودند . به آنها گفت : كداميك آنچه را من گفتهام به خاطر داريد ؟ به يكديگر نگاه كردند و به من گفتند : تو آنچه از روايات او نوشتهاى بخاطر دارى ؟ گفتم : آرى . گفتند : از اين بپرس . گفتم : « فلان روز فلان روايت را بما گفتى ، و روز ديگر هم فلان روايت را » . ابو بكر بن كامل مىگويد : ابو كريب همچنين جواب سؤالات خود را از او پىدرپى مىشنيد تا به جايى كه ابو جعفر در نظرش عظيم آمد و به او گفت : به منزل درآى . بر او وارد گرديد و قدر او را با وجود آنكه تازه جوان بود شناخت و به او حق صحبت خود را داد . از اينرو مردم احاديث را از وى مىشنيدند . آوردهاند :
كه او بيش از صد هزار حديث از ابو كريب شنيده است » . 25
طبرى براى تكميل معلومات خود و تعليم آنچه آموخته بود ، رحل اقامت در بغداد افكند . در محضر احمد بن يوسف تغلبى به آموختن علوم قرآنى پرداخت . همزمان به فقه شافعى و آموختن آن دلبستگى يافت و در حلقه درس حسن بن محمد صباح و ابو سعيد اصطخرى كه از مدرسان نامدار شافعى بودند شركت كرد و به مرور پيرو اين مذهب شد و بر پايه احكام آن فتوا داد .
ج - عزيمت به سرزمين مصر
اين جوينده خستگىناپذير كه مىدانست هنوز چند تن ديگر از اصحاب امام شافعى و آگاهان به مذهب او به نامهاى اسماعيل بن ابراهيم مزنى ، ربيع بن سليمان و