محبّتت بيدار نمودى .
ج . واژهء « حَول » به معناى حيلولت و حايل شدن است ، و در كارهاى انسان بيشتر در ترك گناه و حايل شدن بين انسان و معصيت به كار مىرود ؛ بر خلاف لفظ « قوّه » كه در مورد اطاعت كاربرد دارد . البته هر دو از ناحيهء خداست :
« لا حَوْلَ و لا قُوَّةَ إِلّا بِاللَّه . » « 1 » ؛ هيچ توان و نيرويى جز به خدا تحقّق نمىيابد .
اين فقره از دعا ، نقش محبّت حضرت حقّ را در ترك معصيت مؤثّر و كارساز مىداند . خداوند مىفرمايد :
« قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِى يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ » « 2 » ؛ بگو ؛ اگر خدا را دوست داريد ، از من پيروى كنيد تا خدا شما را دوست بدارد .
و نيز در روايت آمده است :
« . . . وَ قَوْمُ عَبَدُوا اللَّه - عزّوجل - حُبّاً لَهُ . » « 3 » ؛ و گروهى خداوند - عزوجل - را از روى دوستى مىپرستند .
خيال نكنيم در امور كارساز هستيم ، زيرا ما هيچ هستيم و از خود هيچ نداريم ؛ بلكه تنها توجّه و اميد ما بايد به خدا باشد ؛ چرا كه همهء خيرات از ناحيهء او به ما مىرسد ، و دفع شرور و ضررها هم به دست اوست ، لذا نبايد به غير او توجّه داشته باشيم ، بلكه براى جلب نفع از جمله فعل طاعات و نيز دفع ضرر از جمله گناه و معصيت ، بايد از او استمداد نماييم .
هامش
( 1 ) . ر . ك : معانى الاخبار ، ص 21 ؛ مستدرك الوسائل ، ج 5 ، ص 369 ؛ بحارالانوار ، ج 5 ، ص 203 ؛ ج 90 ، ص 187 ؛ توحيد صدوق ، ص 242 .
( 2 ) . آل عمران ( 3 ) : 31 .
( 3 ) . اصول كافى ، ص 84 ؛ وسائل الشيعه ، ص 92 ؛ بحارالانوار ، ج 67 ، ص 236 و 255 .