« أَلّلهُمَّ اجْعَلْنى مَعَهُمْ في كُلِّ شِدَّةٍ وَ رَخآءٍ ، وَ في كُلّ عافِيَةٍ وَ بَلاءٍ . » « 1 » ؛ خداوندا ! مرا در تمام سختىها و خوشىها ، و در حال عافيت و گرفتارى ، همراه آنان [ / محمّد و آل محمّد صلى الله عليه و آله ] بگردان .
ج . يعنى اين كه شيعه و پيرو پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و اهل بيت معصومين عليهم السلام بايد در عمل در هر فشار و سختى و يا گشايش و راحتى و در فراز و نشيب دوران زندگى ، تابع آن عزيزان باشد ، چنانكه خداوند متعال مىفرمايد :
« لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِى رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ » « 2 » ؛ قطعاً رسول خدا صلى الله عليه و آله الگوى خوبى براى شما است .
و در ناملايمات و سختىها صبر نمايد و بىجهت دست و پا نزند و اظهار جزع و بىتابى ننمايد ، بلكه تسليم محض و راضى باشد ، و نيز در رفاه و آسايش و راحتى شكرگزار باشد نه دلبند به آن و مُنْغَمِر در آن ، و بهطور خلاصه در هر حال غافل از ياد خدا نباشد و خدا را فراموش نكند . خداوند متعال مىفرمايد :
« قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِى يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ » « 3 » ؛ بگو : اگر خدا را دوست داريد ، از من پيروى كنيد ، تا خداوند شما را دوست بدارد .
معناى يك فقره از مناجات شعبانيه
س . منظور از اين فقره از مناجات شعبانيه چيست كه مىفرمايد :
« إلهِي ! لَمْ يَكُنْ لِى حَوْلٌ فَأَنْتَقِلَ بِهِ عَنْ مَعْصِيَتِكَ إلّافِي وَقْتٍ أَيْقَظْتَنِى لِمَحَبَّتِك » « 4 » ؛ معبودا ! من نيرويى نداشتم تا از معصيت و نافرمانى تو رو بگردانم ، مگر آن زمان كه تو مرا با
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 95 ، ص 259 ؛ اقبال الاعمال ، ص 390 .
( 2 ) . احزاب ( 33 ) : 21 .
( 3 ) . آل عمران ( 3 ) : 31 .
( 4 ) . اقبال الأعمال ، ص 685 ؛ بحارالانوار ج 91 ، ص 98 .