شيخى كه در عبّادان است . وقتى به نزد او رفتم ، دستم را گرفت و به خانهاى درآورد كه قومى از صوفيه در آنجا بودند و شيخى هم در ميان آنها بود . او مىگفت : اين شيخ است كه براى من حديث گفت . گفتم : اى شيخ ، اين حديث را چه كسى براى تو نقل كرد ؟ شيخ گفت : كسى براى من حديث نگفت ، ولى ما ديديم كه مردم از قرآن روى برتافتهاند ، اين احاديث را براى آنها جعل كرديم تا دلهاى آنها متوجه قرآن گردد « 1 » .
محدث قمى ، در ادامه افزوده همه كسانى چون واحدى و ثعلبى و زمخشرى كه اين روايات را نقل كردهاند ، دچار اشتباه شده و از ساختگى بودن آنها بىخبر بودهاند .
د . دنياطلبى : رسيدن به دنيا از ديگر سببها و انگيزههاى رواج خرافه است .
شمارى از واعظان و مداحان براى گرم كردن مجلس و خوشآيند بانيانِ محافل تعزيه ، به نقل قصص خرافى و غلوآميز مىپردازند و مطالب بىاساس را بازگو مىكنند و براى سرگرم كردنِ مردم و رونقِ مجالس خود ، هر رطب و يابسى را به هم مىبافند .
محدث قمى در اين باره مىنويسد :
عدهاى از راهِ كارهاى عبادى ، در پى رسيدن به دنيايند : « يَطلُبون الدُنيا بعَمل الآخره » « 2 » اين حركات موجب محرومى از ثوابهاى عظيمه خواهد شد . و شيطان را عداوتى تمام به انواع انسان است . پس هر عملى كه نفعش بيشتر باشد ، توجه شيطان به فساد آن عمل زياده خواهد شد . . . و هر عمل كه موجب فوايد دنيويه شود ، نااهلان به آن توجهى تام و هجومى عام عمل خواهند نمود . مانند ذكر مصائب ، كه يكى از وسايل معاش شده و جهت عبادت كمتر ملحوظ شود ، تا رفته رفته كار به جايى رسيده كه در مجامع علماى مذهب ، اكاذيب صريحه ذكر مىشود و نهى از منكر ميسر نيست و
هامش
( 1 ) . مفاخر اسلام ، ج 11 ، بخش اول ، ص 214 .
( 2 ) . احتجاج ، طبرسى ، ج 1 ، ص 246 .