و مژده بده كسانى را كه ايمان آورده و عمل صالح انجام دادهاند به اين كه براى آنها بهشتهائى است .
از اين نوع آيات كه عمل صالح عطف بر ايمان شده ، بسيار داريم و عطف ميان دو مطلب دليل بر تغاير آنهاست يعنى نشان مىدهد كه مطلب اول غير از مطلب دوم است و آن دو نمىتواند يكى باشد . بنابراين نمىتوان عمل صالح را جزء حقيقت ايمان دانست .
3 - همچنين در بعضى از آيات قرآنى مؤمن را با وصف ايمان مورد خطاب قرار مىدهد و از عمل بد او انتقاد مىكند و يا او را به سوى عمل نيكى دعوت مىنمايد و يا مؤمن را با وصف ايمان مورد عفو قرار مىدهد و روشن است كه عفو در صورتى است كه گناهى كرده باشند . اينهمه دلالت دارد كه عمل جزء ايمان نيست .
اينك آيات مربوط به اين قسمت را مىخوانيم :
لا يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْكافِرِينَ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ
« 1 »
مؤمنان نبايد كافران را دوستان خود اتخاذ كنند و مؤمنان ديگر را دوستان خود اخذ نكنند .
وَ لَقَدْ عَفا عَنْكُمْ وَ اللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ
« 2 »
همانا خدا شما را عفو كرد و خدا بر مؤمنان عنايت دارد .
وَ إِنَّ فَرِيقاً مِنَ الْمُؤْمِنِينَ لَكارِهُونَ يُجادِلُونَكَ فِي الْحَقِّ بَعْدَ ما تَبَيَّنَ كَأَنَّما
هامش
( 1 ) - سورهء آل عمران ، آيه 28 .
( 2 ) - سورهء آل عمران ، آيه 152 .