ايمان و كفر
در قرآن كريم واژهء ايمان و مشتقات آن حدود 480 بار و واژهء كفر و مشتقات آن حدود 510 بار تكرار شده است و اين بيانگر اهتمام خاص قرآن به مفهوم اين دو واژه است و نشان مىدهد كه قرآن در جهت تعيين مرزهاى ايمان و كفر چگونه بسط كلام داده است .
ايمان در لغت به معناى تصديق و آرامش و سكون قلب است و كفر در لغت به معناى پوشاندن آمده و به زارعان و برزگران از آن جهت كه دانهها را زير خاك مىپوشانند ، كفار گفته مىشود . اما در تعيين معناى اصطلاحى و شرعى ايمان و كفر اقوال ، بلكه مذاهب مختلف وجود دارد . اكنون ما بعضى از آن اقوال را بهطور خلاصه ذكر مىكنيم و در آخر نظر خود را دربارهء معنائى كه براى ايمان و كفر از مجموع آيات قرآنى به دست مىآيد ، ذكر خواهيم كرد البته در اينجا بحث روى ايمان است و به تبع آن معناى كفر هم روشن خواهد شد .
1 - ايمان تنها يك نوع اعتقاد و تصديق است و جايگاه آن قلب است و اقرار به زبان و عمل كردن ، مربوط به حقيقت ايمان نيست .
متكلمين شيعه و همينطور اشاعره و اهل سنت قائل به اين قول هستند همچنين مرجئه نيز همين عقيده را دارند با تفاوتى كه به زودى خواهيم گفت .
2 - ايمان عبارت است از تصديق قلبى به اضافه اقرار به زبان و عمل كردن به دستورات شرع .
اين قول مربوط به خوارج و معتزله و بعضى از اهل حديث است و هر سه گروه ،