إِنَّا لَمَّا طَغَى الْماءُ حَمَلْناكُمْ فِي الْجارِيَةِ لِنَجْعَلَها لَكُمْ تَذْكِرَةً وَ تَعِيَها أُذُنٌ واعِيَةٌ .
« 1 »
ما هنگامى كه آب طغيان كرد شما را به « رونده » سوار كرديم تا آن را براى شما مايهء تذكر و يادآورى قرار بدهيم و گوشهاى شنوا آن را بشنوند .
فَتِلْكَ بُيُوتُهُمْ خاوِيَةً بِما ظَلَمُوا إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ .
« 2 »
پس اين خانههاى آنان است كه به خاطر ظلمى كه كردند كوبيده شده است . همانا در آن نشانهاى است براى مردمى كه علم دارند .
مقهور بودن همهء عوامل قدرت در برابر سنتها
معمولا براى بقاى يك نظام و يك جامعه روى عوامل قدرت حساب مىشود ؛ مثلا داشتن قدرت نظامى و يا شكوفا بودن اقتصاد و يا پيشرفتهاى علمى و يا آبادانى شهرها و عواملى از اين قبيل نشانهء ثبات و پايدارى نظام و جامعه تلقى مىشود . اما گاهى در پشت اين مظاهر قدرت ، عوامل سقوط و نابودى در آن جامعه رخنه مىكند و در بطن آن پرورش مىيابد و در نتيجه طبق سنت الهى محكوم به نابودى مىشود . در چنين حالتى است كه هيچيك از عوامل قدرت نمىتواند در مقابل سنتهاى الهى مقاومت كند و نظام را از سقوط نجات دهد .
قرآن كريم اين موضوع را در آيات متعددى مطرح كرده و به طغيانگرانى كه به قدرت خود مغرورند و خود را شكستناپذير مىدانند خاطرنشان مىسازد كه سنتهاى الهى آنچنان قوى و تخلفناپذير است كه هيچ عاملى نمىتواند در برابر آن ايستادگى كند و حتى ممكن است همان چيزى كه به عنوان عامل بقاى آن نظام شناخته مىشود به
هامش
( 1 ) - سوره حاقه ، آيه 11 و 12 .
( 2 ) - سوره نمل ، آيه 52 .