در روش قرآن آنچه مهم است تناسب مطلب با هدف تربيتى خاصى است كه آيه براى آن آمده است تكرار و تقطيع يك مطلب يا داستان نيز براى همين موضوع است .
قرآن كريم خود به اين روش يعنى تنوع و پراكندگى مطلب ، در بعضى از آيات اشاره كرده است .
در مورد تنوع مطلب و گستردگى آن ، آيات زير قابل دقت است :
وَ نَزَّلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ تِبْياناً لِكُلِّ شَيْءٍ
« 1 »
و كتاب را بر تو نازل كرديم درحاليكه بيانكنندهء همهچيز است .
وَ لَقَدْ صَرَّفْنا فِي هذَا الْقُرْآنِ لِلنَّاسِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ
« 2 »
و همانا در اين قرآن براى مردم از هر نمونهاى آورديم .
و در مورد پراكندگى مطالب در آيات متعدد آيه زير قابل توجه است :
وَ قُرْآناً فَرَقْناهُ لِتَقْرَأَهُ عَلَى النَّاسِ عَلى مُكْثٍ وَ نَزَّلْناهُ تَنْزِيلًا
« 3 »
و قرآنى كه آن را جدا ساختيم تا آن را با درنگى بر مردم بخوانى و نازل كرديم آن را نازل كردنى .
شايد سرّ اين پراكندگى در نزول تدريجى قرآن باشد قرآن در طول بيست و سه سال و در مناسبتهاى مختلف نازل شده و در هر مناسبتى هر مطلبى كه لازم بوده در آيات آمده است و همين امر باعث پيدا شدن مجموعهاى دلنشين و گوشنواز و عقلپرور شده
هامش
( 1 ) - سوره نحل ، آيه 89 .
( 2 ) - سوره كهف ، آيه 54 .
( 3 ) - سوره اسراء ، آيه 106 .