خوانده مىشود و مراعات آن در اين آيه لازم است .
13 - همزهء مفتوحه در وسط كلمه كه ما قبلش مضموم باشد بنا بطريقهء ابو جعفر به ابدال همزه به حرف مجانس با حركت ما قبل خوانده مىشود و ورش در بعضى مواضع با وى موافقت كرده و در اكثر مواضع به تسهيل همزه خوانده است و باقى قراء بتحقيق همزه قرائت كردهاند مانند :
مُؤَجَّلًا
( موجّلا ) -
يَؤُدُهُ
( يودّه ) -
يُؤَلِّفُ
( يولّف ) -
مُؤَذِّنٌ
( موذّن ) -
يُؤاخِذُ
( يواخذ ) -
يُؤَخِّرُهُمْ
( يوخّرهم ) -
لا تُؤاخِذْنا
( لا تواخذنا ) -
فُؤادُ
( فواد ) 14 - همزهء مفتوحه در وسط كلمه كه ما قبلش مكسور باشد بنا بطريقهء حمزه و ابو جعفر به ابدال همزه به حرف مجانس با حركت ما قبل خوانده مىشود و باقى قراء بتحقيق همزه قرائت كردهاند مانند :
فِيهِ
( فية ) -
نُنْشِئَكُمْ
( ننشيكم ) -
سَيِّئَةً
( سيّية ) -
خاطِئَةٍ
( خاطية ) ؟ لئلا ؟ ( ليلّا ) -
مُلِئَتْ
( مليت ) -
إِنَّ شانِئَكَ
( إنّ شانيك ) 15 - همزهء مفردهء مضمومه در وسط كلمه كه ما قبلش مكسور باشد بنا بقرائت ابو الحسن اخفش بمناسبت كسرهء ما قبل ، قلب به ياء مىشود مانند
مُسْتَهْزِؤُنَ
( مستهزيون ) ولى ابو جعفر همزه را لفظا حذف كرده و حركت آن را بما قبل نقل داده يعنى كسرهء ما قبل را بضم خوانده مانند :
مُسْتَهْزِؤُنَ
( مستهزون ) -
الصَّابِئُونَ
( الصّابون ) -
مُتَّكِؤُنَ
( متّكون ) -
فَمالِؤُنَ
( مالون ) -
لِيُواطِؤُا
( ليواطوا ) و ساير قراء با تحقيق همزه قرائت كردهاند .