پهلوى هم واقع شوند و همزهء دوم نيز مفتوح باشد بنا بطريقهء ابن كثير و نافع و ابو عمرو و هشام همزهء اول بتحقيق و همزهء دوم به تسهيل خوانده مىشود تا ثقالت و سنگينى همزه از بين برود .
اما ورش همزهء دوم را بسبب تخفيف قلب بالف نموده و بمد خوانده ( مد منقلب ) و ساير قراء با تحقيق هر دو همزه قرائت كردهاند مانند :
ءَ أَعْجَمِيٌّ
( اعجميّ ) -
أَ أَنْذَرْتَهُمْ
( آنذرتهم ) -
أَ أَنْتُمْ
( آنتم ) -
أَ أَشْفَقْتُمْ
( آشفقتم ) -
أَ أَتَّخِذُ
( آتّخذ ) -
أَ أَشْكُرُ
( آشكر ) -
أَ أَسْلَمْتُمْ
- ( آسلمتم ) -
أَ أَقْرَرْتُمْ
( آقررتم ) -
أَ أَرْبابٌ
( آرباب ) -
أَ أَنْتَ
( آنت ) .
3 - هر گاه همزهء استفهام با همزهء ديگر در يك كلمه پهلوى هم واقع شوند و همزهء دوم مكسور باشد بنا بطريقهء ابن كثير و نافع و ابو عمرو ، همزهء اول بتحقيق و همزهء دوم به تسهيل قرائت مىشود تا ثقالت و سنگينى همزه از بين برود و ساير قراء بتحقيق هر دو همزه قرائت كردهاند مانند :
أَ إِذا كُنَّا
-
أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ
-
أَ إِنَّ لَنا
-
أَ إِفْكاً .
4 - اگر همزهء استفهام با همزهء ديگر در يك كلمه پهلوى هم قرار گيرند و همزهء دوم مضموم باشد بنا بطريقهء ابن كثير و نافع و ابو عمرو ، همزهء اول بتحقيق و همزهء دوم به تسهيل خوانده مىشود و باقى قراء با تحقيق هر دو همزه قرائت كردهاند مانند :
أَ أُنَبِّئُكُمْ
-
أَ أُنْزِلَ
-
أَ أُلْقِيَ .
5 - هر گاه همزهء استفهام بر سر حرف تعريف در آيد همزهء حرف تعريف من باب تخفيف قلب بالف ميگردد و بمد خوانده مىشود ( مد منقلب ) مانند
آللَّهُ
( آيا خدا - آيهء 59 سورهء نمل ) -
آلْآنَ
( آيا اكنون - آيهء 51 سورهء يونس ) -
آلذَّكَرَيْنِ
( آيا دونر - آيه 143 سورهء انعام ) كه در اصل « أأللّه - أألان - أألذّكرين » بودهاند و اين سه كلمه در رسم الخط قرآن نيز قلب شده و به صورت الف نگاشته شده است .
6 - همزهء مفتوحهء ميان كلمه كه ابتداى آن كلمه ، همزهء استفهام باشد بنا بطريقهء كسائى من باب تخفيف بحذف همزهء دوم قرائت مىشود مانند :
أَ رَأَيْتَ
( أريت ) -