أَ رَأَيْتُمْ
( أريتم ) -
أَ فَرَأَيْتُمْ
( أفريتم ) .
و چنانچه همزهء مفتوحهء ميان كلمه در محل عين الفعل باشد ورش به ابدال بالف و با مد خوانده مانند
أَ رَأَيْتَ
( أرآيت ) و قراء ديگر با تحقيق هر دو همزه قرائت كردهاند .
7 - چنانچه دو همزه در يك كلمه پهلوى هم واقع شوند و اوّلى مفتوح و دوّمى مكسور باشد و آن فقط كلمهء
أَئِمَّةَ
است كه در پنج موضع قرآن كريم مىباشد ، ورش كلمهء مزبور را بطريق ابدال خوانده يعنى همزهء دوم را به حرف ديگرى كه مجانس با حركت همزه است بدل نموده و « أيمّة » قرائت كرده .
ابن عامر و عاصم و حمزه و كسائى و خلف و روح با تحقيق هر دو همزه خواندهاند و باقى قراء به تسهيل همزهء دوم تلاوت نمودهاند .
8 - هر گاه دو همزه در دو كلمه پهلوى هم بشرح زير واقع شوند و داراى يك حركت باشند بنا بطريقهء ابو عمرو ، همزهء اول در حال وصل لفظا ساقط و همزهء دوم كه قائم مقام همزهء اول است با تحقيق و مد منفصل خوانده مىشود :
الف - اگر هر دو همزه مفتوح باشند ( در تمام قرآن شانزده كلمه است ) مانند :
؟ جآء أجلهم ؟ - ؟ شآء أنشره . ؟
ب - اگر هر دو همزه مكسور باشند ( در تمام قرآن شانزده كلمه است ) مانند :
هؤُلاءِ إِنْ كُنْتُمْ
-
مِنَ النِّساءِ إِلَّا
-
مِنْ وَراءِ إِسْحاقَ .
ج - اگر هر دو همزه مضموم باشند مانند ؟ أوليآء أولئك ؟ ( فقط در يك موضع قرآن و آن هم در آيهء 32 سورهء احقاف است ) ورش و قنبل بجاى همزهء اول همزهء دوم را در حال وصل لفظا ساقط كرده و همزهء اول را با تحقيق خواندهاند كه در اين صورت با مد متصل خوانده مىشود .
ساير قراء هر دو همزه را با تحقيق قرائت كردهاند .
9 - هر گاه دو همزه در دو كلمه پهلوى هم واقع شوند و داراى حركات مختلف باشند ( در تمام قرآن هفتاد و هفت موضع است ) نافع و ابن كثير و ابو عمرو ، در حال