خلاف را جملگى نقل كند اما ذكرى از صحيح و باطل آن نبرد ، اين روش نيز غلط است و در صورتى كه نادرستى را عمدا صحيح بداند دروغگو و گرنه خطاكار است . »
در مواردى كه شيخ اقوال تفسيرى را نقل نموده ولى درباره آنها مناقشهاى نمىكند ؛ ظاهرا به خاطر اين است كه آنها با هيچ يك از مبانى پذيرش وى منافات ندارد يا به عنوان يك قول علمى كه ناقضى ندارد ، آن را نقل مىكند ؛ و به اين معنا نيست كه شيخ از آنها صرفا تقليد نموده ، چه اينكه ، شيخ هم در مقدمه و هم در جاهاى ديگر تبيان ، تقليد از مفسرين را جايز نمىداند ، خواه مذهب تفسيرى وى را پسنديده باشد يا نكوهش كرده باشد . در اين راستا ، علّامه خوئى نيز ، به اين مطلب تأكيد دارند و فرمودهاند 24 : « در تفسير ، عمل به ظن و استحسان يا هر چيزى كه با عقل و شرع ثابت نشده جايز نيست و لذا پيروى از ديگر مفسران نيز جايز نيست » .
روش شيخ طوسى در تفسير تبيان ( فارسى ) — صفحة 139
مساهمون: اكبر ايرانى قمى
ص١٣٩